કરવા ચોથના પાવન પર્વે સુહાગન મહિલાઓ પોતાના પતિના દીર્ઘાયુષ્ય અને સુખી દાંપત્યજીવનની કામના સાથે નિર્જળા વ્રત રાખે છે. સાંજે વિધિ-વિધાનથી પૂજા-અર્ચના કરી ચંદ્રને અર્ઘ્ય આપ્યા બાદ વ્રત ખોલવામાં આવે છે અને આ તહેવારમાં પૂજાની સાથે-સાથે માટીના કરવા અને અન્ય પૂજન સામગ્રીનું પણ વિશેષ ધાર્મિક મહત્વ રહેલું છે. ઘણીવાર લોકો એવું માને છે કે વ્રત ખોલતાં જ પૂજા પૂર્ણ થઈ ગઈ અને હવે કરવા સહિતની પૂજન સામગ્રી ગમે ત્યાં મૂકી શકાય છે, પરંતુ ધાર્મિક માન્યતાઓ અનુસાર પૂજામાં ઉપયોગમાં લેવાયેલી દરેક સામગ્રીને સન્માનપૂર્વક સાચવવી અથવા તેનો યોગ્ય રીતે સદુપયોગ કરવો અનિવાર્ય છે.
પૂજા પછી કરવા સાથે શું કરવું તેની વાત કરીએ તો, કરવે રહેલા બાકીના પવિત્ર જળને તુલસીજી કે અન્ય કોઈ પવિત્ર છોડના ક્યારામાં અર્પણ કરી દેવું જોઈએ જેથી તે પગ નીચે ન આવે. જો માટીનો કરવો સંપૂર્ણપણે અખંડ અને સારી સ્થિતિમાં હોય, તો તેને સ્વચ્છ પાણીથી ધોઈ, સૂકવીને ઘરના કોઈ પવિત્ર સ્થાને આવતા વર્ષની પૂજા માટે સુરક્ષિત રાખી શકાય છે, અથવા તેને પીપળો, વડલો, લીમડો કે આંબા જેવા પવિત્ર વૃક્ષના થડ પાસે આદરપૂર્વક મૂકી શકાય છે. વળી, કરવાને કોઈ સ્વચ્છ નદી, તળાવ કે વહેતા જળમાં વિસર્જિત પણ કરી શકાય છે અને જો કરવો સાદી માટીનો હોય તથા તેના પર કોઈ હાનિકારક કલર કે પ્લાસ્ટિકનું ડેકોરેશન ન હોય, તો તેને સાફ કરીને તેમાં તુલસી કે અન્ય નાનો છોડ પણ રોપી શકાય છે, જ્યારે કરવાની અંદર રાખેલા ચોખા, સાકર કે સિક્કાને ઘરની તિજોરી અથવા અન્નના ભંડારમાં મૂકી રાખવાથી ઘરમાં બરકત જળવાઈ રહે છે.
અન્ય પૂજન સામગ્રીના યોગ્ય નિકાલ માટે કરવાની અંદર રહેલા ચોખા, અડદ કે અન્ય અનાજ પક્ષીઓને ચણ તરીકે નાખી દેવા અથવા વૃક્ષના મૂળમાં અર્પણ કરવા જોઈએ, જ્યારે પૂજામાં ચઢાવેલ ફળ અને મિઠાઈ સમગ્ર પરિવાર સાથે વહેંચીને ગ્રહણ કરવા અથવા કોઈ બ્રાહ્મણ કે જરૂરિયાતમંદને દાનમાં આપી દેવા ઉત્તમ છે. પૂજામાં વપરાયેલી ચાળણીને સુરક્ષિત રીતે સંભાળીને રાખી લેવી જોઈએ જેથી તેનો ઉપયોગ આવતા વર્ષે ફરીથી કરી શકાય, જ્યારે પૂજામાં વપરાયેલી સીંક કે નાની પૂજા સામગ્રીનું જળમાં વિસર્જન કરવું યોગ્ય છે અને સોળ શૃંગાર તથા સુહાગની સામગ્રી માતા પાર્વતીને અર્પણ કર્યા બાદ સાસુ અથવા અન્ય કોઈ સુહાગન મહિલાને આદરપૂર્વક ભેટ આપી દેવી જોઈએ.
