જિંદગીના ઉત્તરાર્ધમાં શોખ તરીકે શરૂ થયેલી એક કળા કેવી રીતે ઇતિહાસ રચી શકે છે, તેનું જીવંત ઉદાહરણ વિલિયમ એડમન્ડસનની જીવનકથા છે. અંદાજે વર્ષ 1932ના અરસામાં એક નિવૃત્ત મજૂર તરીકે જીવન વિતાવી રહેલા વિલિયમે આસપાસ પડેલા નકામા ચૂનાના પથ્થરોને ટાંકણાથી કોતરવાનું શરૂ કર્યું હતું. તેમને શરૂઆતમાં કલ્પના પણ નહોતી કે તેઓ કોઈ મહાન આર્ટિસ્ટ બની રહ્યા છે. પરંતુ તેમની આ સાદી કલાએ એવો ચમત્કાર સર્જ્યો કે થોડા જ વર્ષોમાં એટલે કે વર્ષ 1937ના અંત ભાગમાં તેમને ન્યૂયોર્કના પ્રતિષ્ઠિત મ્યુઝિયમ ઓફ મોર્ડન આર્ટ યાની કે MoMA માં પોતાના સોલો એક્ઝિબિશનનો મોકો મળ્યો, જે તે સમયે એક મોટો રેકોર્ડ હતો.
કળાની દુનિયામાં પગ મૂકતા પહેલા વિલિયમે ખેતરોમાં મજૂરી કરી હતી, નેશવિલ રેલવે વર્કશોપમાં કામ કર્યું હતું અને એક હોસ્પિટલ બંધ થાય ત્યાં સુધી ત્યાં પણ સેવા આપી હતી. મહામંદીના સમયમાં તેમણે પથ્થરનું કામ કરતા એક કારીગરના સહાયક તરીકે કામ શીખી લીધું હતું, જે તેમને મૂર્તિઓ બનાવવામાં કામ આવ્યું. તેઓ ગ્રેવસ્ટોન, બાઈબલના પાત્રો, પ્રાણીઓ અને એલેનોર રૂઝવેલ્ટ જેવી હસ્તીઓની મૂર્તિઓ પથ્થરમાંથી બનાવતા હતા. નેશવિલ ખાતેના તેમના પાડોશી અને પ્રોફેસર સિડની હિરશ દ્વારા પહેલીવાર તેમની કળા ઓળખાઈ હતી. ત્યારબાદ ફોટોગ્રાફર Louise Dahl-Wolfe દ્વારા તેમના ફોટા MoMA ના ડિરેક્ટર Alfred Barr સુધી પહોંચ્યા અને આ રીતે આ અદ્ભુત ટેલેન્ટ દુનિયા સામે આવ્યું.
વર્ષ 1951માં વિલિયમનું નિધન થયું હતું અને તેમને માઉન્ટ અરાarat સિમેટીરીમાં દફનાવવામાં આવ્યા હતા, જોકે આગ લાગવાને કારણે રેકોર્ડ નાશ પામવાથી તેમની કબર અનામી રહી ગઈ હતી. પરંતુ તેમના દ્વારા 1931 થી 1951ના સમયગાળામાં સર્જાયેલી સેંકડો મૂર્તિઓ આજે પણ તેમની અમર કથા કહી રહી છે. દાયકાઓ પછી Barnes Foundation માં તેમની 60 થી વધુ મૂર્તિઓનું એક્ઝિબિશન યોજાયું હતું. ભલે સમય બદલાયો હોય અને આજની જનરેશન સોશિયલ મીડિયા કે અલ્ગોરિધમથી કલાકારોને શોધતી હોય, પણ વિલિયમ એડમન્ડસનની મહેનત અને લગનની આ સફર હંમેશાં નવા કલાકારો માટે પ્રેરણારૂપ રહેશે.
