ઘણા વાહનચાલકોની આદત હોય છે કે ઇંધણનું સ્તર એકદમ નીચું જતા એટલે કે રિઝર્વમાં આવી ગયા પછી પણ ગાડી કે બાઈક ચલાવવાનું ચાલુ રાખે છે. તેમને એમ લાગતું હોય છે કે હજુ વાહન 40થી 50 કિલોમીટર આરામથી ચાલી જશે અને રસ્તામાં ક્યાંક પેટ્રોલ પંપ મળી જશે. પરંતુ, આ નાની લાગતી લાપરવાહી ઘણીવાર ભારે પડી શકે છે કારણ કે ઇંધણ પૂરું થઈ જવાની ચોક્કસ પળનો અંદાજ લગાવવો અશક્ય છે. ગાડી અચાનક રસ્તા વચ્ચે બંધ પડી જાય ત્યારે ટ્રાફિક કે સુરક્ષાની મોટી મુશ્કેલી ઊભી થઈ શકે છે, જે વાહનની મોડેલ અને ડ્રાઇવિંગ સ્ટાઇલ પર પણ આધાર રાખે છે.
જ્યારે ટાંકીમાં ઇંધણનું પ્રમાણ ખૂબ ઘટી જાય ત્યારે ફ્યુઅલ પંપ પર સીધી વિપરીત અસર પડે છે. વાહનની સિસ્ટમમાં પેટ્રોલ કે ડીઝલ ખુદ ફ્યુઅલ પંપને ઠંડો રાખવાનું કામ કરે છે, પરંતુ સતત ઓછું ઇંધણ રહેવાથી પંપ ઓવરહિટેડ થઈ શકે છે અને તેની કાર્યક્ષમતા ઘટી જાય છે. આ ઉપરાંત, જૂનાં વાહનોમાં ટાંકીની અંદર ભેજ, કાટ કે તળિયે જમા થયેલી ગંદકી પણ સક્રિય થઈ જાય છે. આ કણો ફ્યુઅલ ફિલ્ટર સુધી પહોંચી જાય તો ફિલ્ટર બ્લૉક થઈ જાય છે અને એન્જિનની કામગીરી બગડી જાય છે, જેના લીધે રિપેરિંગનો મોટો ખર્ચ પણ આવી શકે છે.
આ બધી ઝંઝટથી બચવા માટે સૌથી સારો રસ્તો એ છે કે રિઝર્વ લાઇટ ચાલુ થવાની રાહ જોયા વગર જ અગાઉથી ઇંધણ ભરાવી લેવું જોઈએ. મુસાફરી દરમિયાન વારંવાર બ્રેક મારવાનું કે અચાનક સ્પીડ વધારવાનું ટાળવાથી થોડી રાહત મળી શકે છે, પણ તેનાથી એન્જિન કે પંપનું જોખમ સંપૂર્ણ ટળતું નથી. સમયસર ટાંકી ફૂલ રાખવાની આદત અપનાવવાથી વાહનની લાઈફ વધે છે અને રસ્તામાં અચાનક અટવાઈ જવાની ટેન્શનમાંથી છુટકારો મળે છે.
