જ્યારે આપણે લિફ્ટ માટે રાહ જોતા હોઈએ છીએ ત્યારે ઘણીવાર એવું બનતું હોય છે કે આપણે બટન એકવાર દબાવી દીધા પછી પણ, તે પ્રકાશિત હોવા છતાં, તેને ફરીથી કે ત્રીજી વાર દબાવીએ છીએ. બટન પહેલેથી જ ચાલુ છે અને આપણે જાણીએ છીએ કે ફરીથી દબાવવાથી લિફ્ટ ઝડપથી નહીં આવે, છતાં આપણો હાથ આપોઆપ એ તરફ આગળ વધે છે. મનોવિજ્ઞાનના મતે આ એક સામાન્ય દૈનિક ટેવ છે, જે આપણી ઓટોમેટિક વર્તણૂક અને રાહ જોતી વખતે સક્રિય રહેવાની માનસિક ઇચ્છાને દર્શાવે છે. આ પ્રકારની પુનરાવર્તિત ક્રિયાઓ પાછળ અજાગૃતપણે કામ કરતી ટેવો અને પરિસ્થિતિવશ ઉત્પન્ન થતી પ્રતિક્રિયાઓ જવાબદાર હોય છે.
આ વર્તણૂક પાછળનું બીજું મોટું કારણ રાહ જોતી વખતે કંઈક સક્રિય રીતે થઈ રહ્યું છે તેવી ભાવના મેળવવાની ઇચ્છા છે. લિફ્ટ એક એવી સિસ્ટમ છે જેના પર આપણું સીધું નિયંત્રણ હોતું નથી, પરંતુ બટન ફરીથી દબાવવાથી ભલે પરિણામ ન બદલાય, પણ મનને એક ક્ષણિક સંતોષ મળે છે કે આપણે કંઈક પ્રયાસ કરી રહ્યા છીએ. વૈજ્ઞાનિક અભ્યાસો પણ દર્શાવે છે કે માનવીઓ ઘણીવાર એવી ક્રિયાઓનું પુનરાવર્તન કરે છે જેનો વાસ્તવિક પરિણામ સાથે કોઈ સંબંધ હોતો નથી, છતાં તે માનસિક શાંતિ આપે છે. આ બાબત 'જર્નલ ઓફ ધ એક્સપેરિમેન્ટલ એનાલિસિસ ઓફ બિહેવિયર'માં પ્રકાશિત સંશોધનો દ્વારા પણ સમજી શકાય છે, જ્યાં માનવ વર્તનમાં રિપીટેટિવ બટન-પ્રેસિંગના પ્રયોગો કરવામાં આવ્યા હતા.
વધુમાં, કેટલાક સંશોધનો સૂચવે છે કે કોઈ અધૂરું કામ પૂરું થયાની ખાતરી ન થવાને કારણે પણ લોકો આવી ટેવોના શિકાર બને છે. જો કે, લિફ્ટનું બટન વારંવાર દબાવવાનો અર્થ એ નથી કે વ્યક્તિ કોઈ માનસિક બીમારી અથવા ઓસીડીથી પીડિત છે; તે સામાન્ય રીતે ઉતાવળ, વિક્ષેપ અથવા માત્ર એક સહજ પ્રતિક્રિયા જ હોય છે. મોટાભાગના લોકો માટે આ ફક્ત પ્રતીક્ષા દરમિયાનની એક નાની ટેવ છે, જે આપણા પોતાના વર્તનની અનિશ્ચિતતા અને રાહ જોવાની આતુરતાને ઉજાગર કરે છે.
