આધુનિક યુગમાં કિશોરોમાં વધતી જતી માનસિક સ્વાસ્થ્યની સમસ્યાઓ સામે શારીરિક સક્રિયતા એક રામબાણ ઈલાજ સાબિત થઈ રહી છે. કિંગ્સ કોલેજ લંડન અને મેસાચુસેટ્સ યુનિવર્સિટીના નિષ્ણાતો દ્વારા સંયુક્ત રીતે કરવામાં આવેલા એક અભ્યાસમાં ચોંકાવનારા અને સકારાત્મક પરિણામો સામે આવ્યા છે. આ સંશોધન માટે ૧૧ થી ૧૨ વર્ષની વય જૂથના ૫,૫૧૫ કિશોરોના ડેટાનું ઊંડાણપૂર્વક વિશ્લેષણ કરવામાં આવ્યું હતું. તમામ બાળકોને ત્રણ અઠવાડિયા સુધી ફિટનેસ ટ્રેકિંગ ડિવાઇસ પહેરાવીને તેમના દૈનિક પગલાંની ચોક્કસ નોંધણી કરવામાં આવી હતી અને તેના બરાબર એક વર્ષ પછી માતાપિતા તેમજ બાળકો પાસેથી પ્રશ્નાવલી દ્વારા માનસિક સ્થિતિનું મૂલ્યાંકન કરાયું હતું.
સંશોધનના અહેવાલ મુજબ, જે કિશોરો રોજિંદા જીવનમાં વધુ પગલાં ચાલવાની ટેવ ધરાવતા હતા, તેમનામાં એક વર્ષ પછી ચિંતા, લો મૂડ અને વર્તન સંબંધી તકલીફો જેવા લક્ષણો નોંધપાત્ર રીતે ઓછા જોવા મળ્યા હતા. આ અભ્યાસ દર્શાવે છે કે કિશોરોએ માનસિક સ્વાસ્થ્ય સુધારવા માટે કોઈ કઠિન કસરતો કે જિમની જરૂર નથી, પરંતુ માત્ર દૈનિક પ્રવૃત્તિઓ જેવી કે શાળાએ ચાલીને જવું, પાર્કમાં ફરવું, મિત્રો સાથે રમવું અથવા દાદરનો ઉપયોગ કરવાથી પણ મગજની મૂવમેન્ટ અને ભાવનાત્મક હિસ્સાઓ વધુ મજબૂત બને છે. નિષ્ણાતોના મતે, આ માટે બાળકે કોઈ પ્રોફેશનલ એથલીટ હોવું જરૂરી નથી, પરંતુ સામાન્ય દૈનિક જીવનશૈલીમાં નાની-નાની શારીરિક હિલચાલ પણ મોટો તફાવત સર્જી શકે છે.
આ અભ્યાસનો સૌથી મોટો અને પ્રોત્સાહક નિષ્કર્ષ એ છે કે જો કોઈ કિશોર પોતાની દૈનિક દિનચર્યામાં માત્ર એકથી બે હજાર પગલાંનો વધારો કરે, તો પણ તેના મગજની રચના અને માનસિક સ્વાસ્થ્ય પર ખૂબ જ અનુકૂળ અને સકારાત્મક અસરો પડે છે. ખાસ કરીને, જેમ જેમ પગલાંઓની સંખ્યામાં સતત વધારો થતો જાય છે, તેમ તેમ તેના સ્વાસ્થ્યવર્ધક ફાયદાઓ પણ ઉત્તરોત્તર વધતા રહે છે. નિષ્ણાતોનું સ્પષ્ટપણે માનવું છે કે ચાલવું એ માત્ર શારીરિક જ નહીં પરંતુ માનસિક સ્વાસ્થ્ય માટે પણ અત્યંત અનિવાર્ય છે, અને જો બાળપણથી જ આ નાની ટેવ પાડવામાં આવે તો ભવિષ્યમાં ગંભીર માનસિક સમસ્યાઓથી કિશોરોને સુરક્ષિત રાખી શકાય છે.
