ફ્રાન્સમાં સરકારની નીતિઓ સામે જનમાનસનો ગુસ્સો શમવાનું નામ નથી લઈ રહ્યો, જેનું પ્રત્યક્ષ દર્શન શનિવારે દેશભરમાં જોવા મળ્યું હતું. 'યલો વેસ્ટ' આંદોલનના કાર્યકરો, વિદ્યાર્થીઓ, શૈક્ષણિક યુનિયનો અને વિવિધ સંગઠનોના નેતૃત્વ હેઠળ ૧૦ લાખથી વધુ પ્રદર્શનકારીઓ રસ્તા પર ઉતરી આવ્યા હતા. માત્ર પેરિસમાં જ ૨૪,૦০০ જેટલા લોકો એકઠા થયા હતા, જ્યારે આયોજકોએ આ આંકડો બે લાખ સુધીનો હોવાનો દાવો કર્યો હતો. આ પ્રદર્શનો મુખ્યત્વે આકાશને આંબી રહેલી મોંઘવારી, બાળકોના અધિકારોની રક્ષા, શિક્ષણક્ષેત્રનું ઘટતું ભંડોળ અને સરકારી ઉદાસીનતા સામેના આક્રોશનું પ્રતીક બન્યા છે. જોકે, મોટાભાગના સ્થળોએ પ્રદર્શનો શાંતિપૂર્ણ રહ્યા હતા, છતાં માર્સિલે, લ્યોન અને પેરિસ જેવા મોટા શહેરોમાં પોલીસ સાથેની અથડામણને કારણે પરિસ્થિતિ તણાવપૂર્ણ બની હતી અને પોલીસે ટીયર ગેસ તથા વોટર કેનનનો ઉપયોગ કરવો પડ્યો હતો.
આ આંદોલન પાછળનું એક સૌથી મોટું અને વિવાદાસ્પદ કારણ પોલીસ દ્વારા હથિયાર વાપરવાના અધિકારને વધુ સુરક્ષિત કરતું પ્રસ્તાવિત કાયદાકીય બિલ છે. વિરોધપક્ષો અને નાગરિક અધિકાર કાર્યકરોનું માનવું છે કે આ કાયદો પોલીસ અધિકારીઓને વધુ પડતી સત્તા આપશે અને ગેરકાયદેસર બળપ્રયોગ સામે તેમની જવાબદારી નક્કી કરવામાં અડચણરૂપ બનશે. પ્રદર્શનકારીઓએ આ પ્રસ્તાવિત કાયદાને 'કતલ કરવાનો પરવાનો' (Licence to kill) ગણાવ્યો છે, કારણ કે આનાથી પોલીસ અધિકારીઓ સામે શંકાનો લાભ સીધો તેમને જ મળશે. બીજી તરફ, સરકારે લઘુત્તમ વેતનમાં માત્ર ૦.૬ ટકાનો નજીવો વધારો કરવાની જાહેરાત કરતાં શ્રમિકો અને યુનિયનોમાં ભારે નિરાશા વ્યાપી છે. યુનિયનોએ સરકારના આ પ્રસ્તાવને 'ભીખના ટુકડા' સમાન ગણાવીને ફગાવી દીધો છે અને આગામી મંગળવારે વધુ એક મોટા દેશવ્યાપી હડતાલનું એલાન કર્યું છે.
આગામી વર્ષે યોજાનારી રાષ્ટ્રપતિની ચૂંટણી પહેલાં પ્રગટ થયેલો આ લોકઆક્રોશ ફ્રાન્સના રાજકીય સમીકરણો પર ઊંડી અસર પાડી શકે છે, ખાસ કરીને જમણેરી પક્ષો માટે આ એક મોટી તક સાબિત થઈ રહી છે. શિક્ષણ ક્ષેત્રની દયનીય હાલત વર્ણવતા વિદ્યાર્થી સંગઠનોએ જણાવ્યું હતું કે શાળાઓમાં પૂરતા શિક્ષકો નથી અને ભૌતિક સુવિધાઓનો અભાવ છે, છતાં સરકાર ગંભીર નથી. બાળ ઉત્પીડન સામે રક્ષણ અને સામાજિક સુરક્ષાની માંગણીઓ સાથે જોડાયેલા આ આંદોલને સાબિત કરી દીધું છે કે ફ્રાન્સની વર્તમાન સામાજિક વ્યવસ્થા ગંભીર કટોકટીના દોરમાંથી પસાર થઈ રહી છે. સરકાર સામેનો આ અસંતોષ હવે માત્ર આર્થિક મુદ્દાઓ પૂરતો મર્યાદિત નથી રહ્યો, પરંતુ તે વ્યાપક સામાજિક અને રાજકીય પરિવર્તનની માંગ તરફ આગળ વધી રહ્યો છે.
