নવેમ્બર 2019 નો એ દિવસ કાશ્મીર યુનિવર્સિટીના સર સેયદ ગેટ પાસે હચમચાવી નાખનાર સાબિત થયો હતો. ગેટની આસપાસ એક લો ઇન્ટેન્સિટી બ્લાસ્ટ થયો હતો, જેમાં 4 સામાન્ય નાગરિકો ઘાયલ થયા હતા. આ ઘટના બાદ પોલીસ અને તપાસ એજન્સીઓએ સઘન તપાસ હાથ ધરીને શ્રીનગરના 5 સ્થાનિક યુવકો નસીર અહેમદ મીર, ઉમર હામિદ શેખ, અજાઝ અહેમદ શેખ, ઇમ્તિયાઝ અહેમદ ચિક્લા અને સાહિલ ફારૂક ગોજરીની ધરપકડ કરી હતી. આ યુવાનો સામે દેશની સુરક્ષાને લગતા ગંભીર કાયદા એટલે કે UAPA હેઠળ ગુનો નોંધીને જેલના सलाखों પાછળ ધકેલી દેવામાં આવ્યા હતા અને કેસ સ્પેશિયલ NIA કોર્ટમાં ચાલી રહ્યો હતો.
આ કેસની સુનાવણી દરમિયાન પ્રોસિક્યુશન એટલે કે સરકારી વકીલોની ટીમ માટે સૌથી મોટો પડકાર એ સાબિત થયો કે તેમની પાસે કેસને સાબિત કરવા માટે કોઈ નક્કર પુરાવા જ નહોતા. કોર્ટે પોતાના અવલોકનમાં સ્પષ્ટ નોંધ્યું કે આ કેસમાં તપાસની ખામી તો ઠીક, પરંતુ આરોપીઓને આ ઘટના સાથે સીધી રીતે જોડતા કોઈપણ કાયદાકીય અને સ્વીકાર્ય પુરાવાનો સાવ અભાવ જોવા મળ્યો હતો. એજન્સીઓ કોર્ટમાં એવું કોઈ મજબૂત પ્રમાણ રજૂ ન કરી શકી જેનાથી સાબિત થાય કે આ 5 યુવકો ખરેખર તે બ્લાસ્ટમાં સંડોવાયેલા હતા. પુરાવા વગરના કેસને આધારે નિર્દોષ યુવાનોને લાંબો સમય જેલમાં વિતાવવો પડ્યો હતો.
આખરે કાયદાકીય પ્રક્રિયા પૂરી થતાં જમ્મુ-કાશ્મીરની સ્પેશિયલ NIA કોર્ટે કડક ચુકાદો આપતા આ પાંચેય યુવકોને તમામ આરોપોમાંથી મુક્ત કરી દીધા છે. કોર્ટના આ ફેસલથી પાંચેય યુવાનો અને તેમના પરિવારજનોએ લાંબા સમય બાદ રાહતનો શ્વાસ લીધો છે. જોકે, આ કેસે ફરી એકવાર એ સવાલ ઊભો કર્યો છે કે જ્યારે કોઈ ગંભીર ગુનામાં પૂરતા પુરાવા ન હોય, ત્યારે તપાસ એજન્સીઓની ઉતાવળને કારણે નિર્દોષ નાગરિકોએ જેલની સજા ભોગવવી પડે છે તેની જવાબદારી કોની? હાલ તો આ ચુકાદા બાદ શ્રીનગરમાં આ ચર્ચા જોરશોરથી ચાલી રહી છે.
