ભારતીય નૌકાદળની પાણીની અંદરની તાકાત હાલમાં એક ગંભીર અને ચિંતાજનક તબક્કામાંથી પસાર થઈ રહી છે, કારણ કે આપણો વર્તમાન સબમરીન કાફલો હવે વયવૃદ્ધ અને પુરાતન થઈ રહ્યો છે, જ્યારે તેની અવેજીમાં નવી અત્યાધુનિક પાણીની અંદરની યુદ્ધ જહાજોને સામેલ કરવામાં હજુ અનેક વર્ષોનો વિલંબ છે. દેશના દરિયાકાંઠાની સુરક્ષા અને હિંદ મહાસાગરમાં વધતી જતી ભૌગોલિક-રાજકીય અશાંતિ વચ્ચે, નૌકાદળ હાલમાં સોળ પરંપરાગત ડીઝલ-ઇલેક્ટ્રિક સબમરીન અને ત્રણ પરમાણુ શક્તિસંપન્ન વ્યૂહાત્મક સબમરીન સાથે કામ ચલાવી રહ્યું છે. ઈસવીસન ૨૦૩૦ સુધીમાં આપણા સબમરીન કાફલાના વ્યાપક વિસ્તાર અને આધુનિકીકરણની મહત્ત્વાકાંક્ષી યોજનાઓ કાગળ પર તો છે, પરંતુ અમલીકરણના સ્તરે પ્રવર્તતી અમલશાહીની શિથિલતા અને દીર્ઘકાલીન વિલંબને કારણે રાષ્ટ્રીય સુરક્ષાની તૈયારીઓ પર પ્રશ્નાર્થ ચિન્હ મુકાયા છે.
ખાસ કરીને, અતિ મહત્ત્વપૂર્ણ ગણાતી 'પી-૭૫ ઇન્ડિયા' યોજના સહિત નવા જહાજોની ખરીદી અને સ્વદેશી નિર્માણ પ્રક્રિયામાં અણધાર્યા વિલંબો સર્જાયા છે, જેના કારણે ભારતની સંરક્ષણ સજ્જતા પર વિપરીત અસરો પડી રહી છે. આ ગંભીર પડકારને પહોંચી વળવા માટે હવે ભારતીય નૌકાદળ દ્વારા સ્વદેશી સંશોધન કેન્દ્રો તેમજ વિદેશી ભાગીદારોના સહયોગથી અદ્યતન પરમાણુ સંચાલિત એટેક સબમરીનના વિકાસ અને નિર્માણ માટે વિશેષ રણનીતિ ઘડવામાં આવી રહી છે, જેથી ભવિષ્યના દરિયાઈ યુદ્ધોમાં દેશની સર્વોપરિતા અકબંધ રાખી શકાય અને દુશ્મન દેશોની કોઈપણ પ્રકારની નાપાક હરકતોનો જડબાતોડ જવાબ આપી શકાય.
