ગુજરાતી સાહિત્યમાં પોતાની અનન્ય શૈલી અને આધ્યાત્મિક ઊંડાણથી એક યુગનું નિર્માણ કરનાર પ્રખર કવિ અને ગઝલકાર રાજેન્દ્ર શુક્લ હવે આપણી વચ્ચે નથી રહ્યા. ૧૨ ઓક્ટોબર ૧૯૪૨ના રોજ જૂનાગઢ જિલ્લાના બાંટવા ગામે જન્મેલા રાજેન્દ્ર અનંતરાય શુક્લે જીવનભર સાહિત્ય સાધના કરી હતી. તેમના જીવનસંગિની નયના જાની પણ જાણીતાં કવયિત્રી છે, જેમણે સાહિત્યિક સફરમાં હંમેશા તેમનો સાથ નિભાવ્યો હતો. તેમની વિરલ કલમે ગુજરાતી ગઝલને તળપદી મીઠાશ અને ફિલસૂફીનો અદ્ભુત સમન્વય બક્ષ્યો હતો, જેના કારણે તેમનું સર્જન હંમેશાં અમર રહેશે.
સાહિત્ય ક્ષેત્રે તેમના અમૂલ્ય યોગદાન બદલ તેમને અનેક પ્રતિષ્ઠિત પુરસ્કારોથી નવાજવામાં આવ્યા હતા. વર્ષ ૨૦૦૬માં તેમને ગુજરાતી સાહિત્યનો સર્વોચ્ચ ગણાતો 'રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક' તેમજ 'નરસિંહ મહેતા એવોર્ડ' એનાયત થયો હતો. આ ઉપરાંત, તેમની ઉત્કૃષ્ટ કૃતિ 'ગઝલસંહિતા' માટે તેમને ૨૦૦૭માં રાષ્ટ્રીય સાહિત્ય અકાદમી પુરસ્કારથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા. આ સિવાય 'નર્મદ સુવર્ણચંદ્રક', 'વલી ગુજરાતી ગઝલ એવોર્ડ', 'કવિ ન્હાનાલાલ પારિતોષિક' અને 'ઉમા-સ્નેહરશ્મિ પારિતોષિક' જેવા ગૌરવવંતા એવોર્ડ્સ પણ તેમના નામે રહ્યા છે.
તેમના નિવાસસ્થાને અને સમગ્ર રાજ્યમાં સાહિત્યરસિકો તથા અગ્રણીઓ દ્વારા શ્રદ્ધાંજલિ આપવામાં આવી રહી છે. મુખ્યમંત્રી ભૂપેન્દ્ર પટેલે ઊંડો શોક વ્યક્ત કરતા જણાવ્યું હતું કે રાજેન્દ્ર શુક્લજીના જવાથી ગુજરાતી સાહિત્ય જગતને ક્યારેય ન પૂરਾਈ તેવી ખોટ પડી છે. તેમની સંવેદનશીલ કલમ અને શબ્દોની તાકાત હંમેશાં ભાવકોના હૃદયમાં જીવંત રહેશે. તેમના જવાથી ગુજરાતી સાહિત્યના એક તેજસ્વી સૂરજ ડૂબી ગયાની લાગણી સમગ્ર કવિલોકમાં વ્યાપી ગઈ છે.
