નાસાના જણાવ્યા અનુસાર, ૧૯૭૭માં લોન્ચ કરવામાં આવેલું વોયેજર-૧ સ્પેસક્રાફ્ટ હાલમાં અંદાજે ૬૧,૦૦୦ કિલોમીટર પ્રતિ કલાકની ઝડપે આગળ વધી રહ્યું છે. બુધવારે બપોરે ૩:૪૬ વાગ્યે આ ઐતિહાસિક યાને પૃથ્વીથી અંદાજે ૧૬ અબજ માઈલ (૨૬ અબજ કિલોમીટર)નું અંતર કાપીને એક 'લાઇટ-ડે' (પ્રકાશ-દિવસ)નું સીમાચિહ્ન વટાવ્યું હતું. આનો અર્થ એ થયો કે હવે પૃથ્વી પરથી મોકલવામાં આવતા રેડિયો સિગ્નલને આ યાન સુધી પહોંચવામાં પૂરા ૨૪ કલાક અને ત્યાંથી પૃથ્વી પર જવાબ પાછો આવવામાં બીજા ૨૪ કલાક એટલે કે કુલ બે દિવસનો સમય લાગશે. વોયેજર પ્રોજેક્ટ મેનેજર સુઝાન ડોડે આ સિદ્ધિને અત્યંત અસાધારણ ગણાવતા કહ્યું હતું કે તેમણે ક્યારેય કલ્પના પણ નહોતી કરી કે આટલું લાંબુ અંતર જોઈ શકાશે.
આ મહત્ત્વપૂર્ણ યાન મૂળરૂપે ગુરુ અને શનિ જેવા બાહ્ય ગ્રહોના અભ્યાસ માટે મોકલવામાં આવ્યું હતું, પરંતુ સમયની સાથે તે આગળ વધતું રહ્યું. વર્ષ ૨૦૧૨માં તે સૂર્યના પ્રભાવ ક્ષેત્ર એટલે કે 'હિલિયોપોઝ'ને વટાવીને આંતરતારકીય અવકાશ (ઇન્ટરસ્ટેલર સ્પેસ)માં પ્રવેશ કરનાર પ્રથમ યાપન બન્યું હતું અને તેનો જુડવા યાન વોયેજર-૨ પણ ૨૦૧૮માં ત્યાં પહોંચ્યો હતો. હાલમાં પણ વોયેજર-૧ અવકાશમાંથી ચુંબકીય ક્ષેત્રો, કોસ્મિક કિરણો અને પ્લાઝમા તરંગો સંબંધિત અત્યંત મૂલ્યવાન વૈજ્ઞાનિક ડેટા પૃથ્વી પર મોકલી રહ્યું છે, જેના દ્વારા વૈજ્ઞાનિકો સૂર્યની પ્રવૃત્તિઓ અને તેની આસપાસના વાતાવરણનો ઊંડાણપૂર્વક અભ્યાસ કરી રહ્યા છે.
લગભગ ૫૦ વર્ષ જૂનું હોવાને કારણે આ યાન હાલમાં પાવર સપ્લાયની મર્યાદાઓનો સામનો કરી રહ્યું છે, છતાં નાસાના એન્જિનિયરો દ્વારા કરવામાં આવેલી વીજળી બચાવવાની તકનીકોને કારણે તે આગામી ૩ થી ૪ વર્ષ સુધી કાર્યરત રહી શકે છે. વૈજ્ઞાનિકોની ટીમનો પ્રયાસ છે કે આ મિશન તેની ૫૦મી વર્ષગાંઠ એટલે કે વર્ષ ૨૦૨૭ સુધી તેના વર્તમાન વૈજ્ઞાનિક ઉપકરણો સાથે સક્રિય રહે. માનવજાતની આ અતુલ્ય વૈજ્ઞાનિક સિદ્ધિ અવકાશ સંશોધનના ઈતિહાસમાં હંમેશ માટે સોનેરી અક્ષરે અંકિત થઈ ગઈ છે.
