સાઉથ ડાકોટાના કડોકા વિસ્તારમાં આવેલ સ્માઈલી રેન્ચના માલિક કેડન સ્માઈલી અને તેમની પત્ની જોરીએ પશુપાલનની પરંપરાગત પદ્ધતિઓમાં ક્રાંતિકારી બદલાવ લાવ્યા છે. વર્ષ ૨૦૧૬માં કેડન જ્યારે પોતાના પરિવારના ફાર્મ પર પાછા ફર્યા, ત્યારે ત્યાં પરંપરાગત ચરાણ પદ્ધતિ ચાલતી હતી જેમાં ઢોર હંમેશા એક જ જગ્યાએ ચરતા હતા. આના પરિણામે જમીન અને ઘાસ પર વધુ પડતા ભારના કારણે ઘાસના મૂળ નબળા પડતા હતા અને વનસ્પતિને પુનઃવિકાસ માટે પૂરતો સમય મળતો ન હતો. આ સમસ્યાના ઉકેલ માટે દંપતીએ રોટેશનલ ગ્રેઝિંગ (વારાફરતી ચરાણ) અને 'વેન્સ' નામની સેટેલાઇટ આધારિત વર્ચ્યુઅલ ફેન્સિંગ સિસ્ટમ અપનાવી છે, જેણે ખેતી અને પશુપાલનનું ચિત્ર બદલી નાખ્યું છે.
આ આધુનિક ટેકનોલોજીમાં ભૌતિક વાડ બાંધવાને બદલે જીપીએસ સક્ષમ કોલર અને સેટેલાઇટ કનેક્શનનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. કમ્પ્યુટર કે ટેબ્લેટ દ્વારા ડિજિટલ નકશા પર વર્ચ્યુઅલ સીમાઓ નક્કી કરવામાં આવે છે, જેનાથી પશુઓ નિર્ધારિત ઘાસના વિસ્તારમાં જ રહે છે. જ્યારે ઢોર આ સીમાની નજીક જાય છે ત્યારે કોલરમાંથી અવાજ અને હળવો ઇલેક્ટ્રિક સિગ્નલ મળી આવે છે, જેથી પશુઓ નિયમ મુજબ તે જ વિસ્તારમાં ચરે છે. આ પદ્ધતિથી ઘાસના મેદાનોને પૂરતો આરામ અને સમય મળે છે, જેના કારણે છોડના મૂળ મજબૂત બને છે, જમીનની ભેજ ધારણ શક્તિ વધે છે અને શુષ્ક વાતાવરણમાં પણ લીલુંછમ ઘાસ પુષ્કળ પ્રમાણમાં ઉગી નીકળે છે.
જમીન અને ઘાસની આ સ્વાસ્થ્યવર્ધક કાયાકલ્પની સીધી સકારાત્મક અસર ફાર્મ પરના વન્યજીવન પર પણ જોવા મળી છે. વિવિધ ઊંચાઈવાળા ઘાસના મેદાનો અને કુદરતી વાતાવરણના કારણે હરણ, એન્ટિલોપ અને ખાસ કરીને ઘાસના મેદાનોમાં રહેતા પક્ષીઓની અનેક પ્રજાતિઓ અહીં આશ્રય અને ખોરાક મેળવી રહી છે. વધુમાં, આ વર્ચ્યુઅલ ટેકનોલોજીના કારણે રોજબરોજની શારીરિક મહેનત અને વાડ રિપેર કરવાનો સમય ઘટીને માત્ર પાંચ મિનિટ જેટલો થઈ ગયો છે. કેડન અને જોરી સ્માઈલીનો આ અનોખો પ્રયોગ સાબિત કરે છે કે આધુનિક ટેકનોલોજી અને પરંપરાગત પશુપાલનનો સમન્વય કુદરતી સંસાધનોનું જતન કરીને ભવિષ્યના ટકાઉ વિકાસનો નવો રસ્તો ચીંધી શકે છે.
