અમેરિકાના વર્જિનિયા રાજ્યમાં વિલિયમ્સબર્ગ નજીક આવેલા આઇ-૬૪ (I-64) હાઇવેના નિર્માણમાં રિસાયકલ કરેલા જૂના રસ્તાના મટીરિયલનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. આ પ્રોજેક્ટ અંતર્ગત હાઇવેના બે અલગ-અલગ ભાગોને બે જુદી જુદી પદ્ધતિઓ દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવ્યા હતા. પ્રથમ સેક્શન માટે કોલ્ડ સેન્ટ્રલ-પ્લાન્ટ રિસાયક્લિંગ પદ્ધતિનો ઉપયોગ થયો હતો, જેમાં જૂના રસ્તાની સપાટીને મિલિંગ કરીને પ્લાન્ટમાં રિપ્રોસેસ કરવામાં આવે છે. જ્યારે બીજા સેક્શનમાં ફુલ-ડેપ્થ રિક્લેમેશન પદ્ધતિ દ્વારા જૂની સપાટી અને તેની નીચેની માટી બંનેને એકસાથે તોડીને નવો રસ્તો બનાવવામાં આવ્યો હતો. આ બંને હિસ્સાઓનું નિર્માણ વર્ષ ૨૦૧૭ થી ૨૦૨૧ વચ્ચે કરવામાં આવ્યું હતું અને રિસર્ચર્સે ૨૦૧૯ થી ૨૦૨૩ દરમિયાન નિયમિતપણે તેના પર અદ્યતન ટેસ્ટિંગ હાથ ધર્યું હતું.
સંશોધકોએ વાસ્તવિક હાઇવે ટ્રાફિક વચ્ચે ચોક્કસ વજન ધરાવતા ટ્રકોની મદદથી નિયંત્રિત લોડ ટેસ્ટ કર્યા હતા અને રસ્તા પર પડતા દબાણ અને ખેંચાણનું ઝીણવટપૂર્વક નિરીક્ષણ કર્યું હતું. આ પાંચ વર્ષના લાંબા અભ્યાસના તારણો અત્યંત સંતોષકારક રહ્યા છે કારણ કે સેન્સર દ્વારા નોંધાયેલા આંકડાઓમાં રસ્તા પર ખૂબ જ ઓછું દબાણ અને ડિફ્લેક્શન જોવા મળ્યું હતું. આનો સ્પષ્ટ અર્થ એ થાય કે રિસાયકલ કરાયેલું આ પેવમેન્ટ લાંબા સમય સુધી ટકી રહેશે અને વાહનોના ભારે ભારણને સરળતાથી સહન કરી શકશે. જો કે, પર્યાવરણની દ્રષ્ટિએ તેની ટકાઉપણું અને કાર્બન ઉત્સર્જન અંગેનો ગણતરીનો ભાગ થોડો જટિલ છે. ૨૦૨૬ના એક ક્લાઇમેટ સ્ટડી મુજબ, જો રિસાયક્લિંગ પ્રક્રિયામાં સિમેન્ટનો વધુ ઉપયોગ થાય તો તેનાથી કાર્બન ફૂટપ્રિન્ટ વધી જાય છે, એટલે કે પ્રદૂષણ સંપૂર્ણપણે ઘટતું નથી પરંતુ તેનું સ્વરૂપ બદલાય છે.
આ સમગ્ર સંશોધન દર્શાવે છે કે જૂના રસ્તાઓને રિસાયકલ કરીને ફરી ઉપયોગમાં લેવા એ અમેરિકા જેવા જૂના ઇન્ટરસ્ટેટ સિસ્ટમ ધરાવતા દેશો માટે આર્થિક અને વ્યવહારુ રીતે ફાયદાકારક સાબિત થઈ શકે છે. જો કે, દરેક રાજ્યની આબોહવા, માટીના પ્રકાર અને ટ્રાફિકની ઘનતા અલગ હોવાથી આ મોડેલ બધે જ એક સરખું પરિણામ આપશે કે નહીં તે મોટો સવાલ છે. પરંપરાગત પેવમેન્ટ ડિટીરિયરેશન મોડેલ્સ ઘણીવાર પૂરતી સચોટતા જાળવી શકતા નથી, છતાં આ પ્રકારના નજીકથી કરાયેલા મોનિટરિંગથી ભવિષ્યમાં વધુ ટકાઉ અને ખર્ચ-અસરકારક રોડ નિર્માણ માટેનો નવો રસ્તો જરૂર ખુલ્લો થયો છે.
