મુંબઈ અને બેંગલુરુ સ્થિત એક અગ્રણી આઈટી કંપનીમાં હાલમાં મુખ્ય કાર્યકારી અધિકારી (CEO) અને તેમની ટીમની એક યુવાન કર્મચારી વચ્ચેના કથિત સંબંધો ચર્ચાનું કેન્દ્ર બન્યા છે. કર્મચારીઓમાં આ ચર્ચા એટલી હદે વધી ગઈ હતી કે બંનેનું સાથે આવવું-જવું અને મોડી રાત સુધી રોકાવું સહકર્મીઓની નજરે ચડ્યું હતું. સમય જતાં આ નિકટતાની અસર પ્રોફેશનલ મોરચે પણ સ્પષ્ટપણે દેખાવા લાગી, જેમાં મીટિંગ્સમાં વિશેષ ઉલ્લેખ અને આઉટ-ઓફ-ટર્ન પ્રમોશન જેવા પક્ષપાતી નિર્ણયો સામેલ હતા. ચીફ હ્યુમન રિસોર્સ ઓફિસર (CHRO) દ્વારા કરાયેલી કાઉન્સેલિંગની વાતને ગંભીરતાથી લેવામાં ન આવી, અને અંતે કર્મચારીને અન્ય વિભાગમાં ખસેડીને જ મામલો થાળે પાડવાનો પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો હતો.
આ પ્રકારની ઘટનાઓ માત્ર એક કંપની પૂરતી સીમિત નથી, પરંતુ એનવીડિયાના સ્થાપક જેન્સન હુઆંગ સહિતના વૈશ્વિક કિસ્સાઓએ આ પ્રશ્નને વધુ ગંભીર બનાવ્યો છે કે ક્યારે કોઈ સીઈઓનું અંગત જીવન માત્ર અંગત ન રહેતા કંપનીની ચિંતા બની જાય છે. ભારતીય કોર્પોરેટ જગતમાં (India Inc) આવા કિસ્સાઓ જાણે ખુલ્લા રહસ્ય સમાન છે. જ્યારે વિવાદોમાં સંડોવાયેલા વ્યક્તિઓ શક્તિશાળી સીઈઓ, સી.એક્સ.ઓ. અથવા પ્રમોટર્સ હોય, ત્યારે કંપનીઓ મોટે ભાગે ચૂપકીદી સાધી લે છે અથવા શાંતિપૂર્ણ બદલી, વિવેકપૂર્ણ કાઉન્સેલિંગ કે નાણાકીય સેટલમેન્ટ જેવા રસ્તા અપનાવે છે. જ્યાં સુધી કોઈ સત્તાવાર ફરિયાદ ન કરે ત્યાં સુધી મોટાભાગની સંસ્થાઓ આ મામલે તપાસ કરવાનું ટાળે છે.
દેશના એક મોટા જૂથમાં પણ સમાન પ્રકારની પરિસ્થિતિ જોવા મળી હતી, જ્યાં સીએસઆર (CSR) વડા અને એક વરિષ્ઠ સહકર્મી વચ્ચેના ગાઢ સંબંધોને કારણે સ્થાપિત પ્રક્રિયાઓને旁સરીને વ્યાવસાયિક છૂટછાટો આપવામાં આવી હોવાના આક્ષેપો થયા છે. વિભાગો અલગ હોવાને કારણે એચઆર (HR) પણ આ બાબતે લાચાર નજરે પડે છે. આ તમામ બાબતો દર્શાવે છે કે જ્યારે નિયમોના પાલનની વાત આવે છે, ત્યારે કોર્પોરેટ સંસ્થાઓ ઘણીવાર અનિચ્છા દાખવે છે. જો વ્યવસાયિક શિસ્ત જાળવવી હોય તો નેતૃત્વ સ્તરે પારદર્શિતા અને જવાબદારી નક્કી કરવી અત્યંત આવશ્યક બની ગઈ છે.
