અલાહાબાદ હાઈકોર્ટે એક મહત્વના કેસમાં સ્પષ્ટ કર્યું છે કે પતિ દ્વારા એવું કહેવામાં આવે કે તેની પાસે કાયમી જોબ નથી કે ધંધો નથી ચાલતો, તો તેનાથી તે પત્नीને મેન્ટેનન્સ આપવાની કાનૂની જવાબદારીમાંથી મુક્ત થઈ જતો નથી. મોહમ્મદ કામિલ નામના વ્યક્તિએ કાશગંજની કોર્ટના 25 જાન્યુઆરી 2023ના આદેશને હાઈકોર્ટમાં ચેલેન્જ કર્યો હતો, જેમાં તેને ક્રિમિનલ પ્રોસિજર કોડની કલમ 125 હેઠળ પત્નીને દર મહિને 3,500 રૂપિયા મેન્ટેનન્સ આપવાનો હુકમ થયો હતો. પતિએ દલીલ કરી હતી કે તેની પાસે આવકનો કોઈ કાયમી સ્ત્રોત નથી અને પત્ની પોતાની મરજીથી પિયરમાં રહે છે, પરંતુ હાઈકોર્ટે આ તમામ દલીલો ફગાવી દીધી હતી અને નોંધ્યું હતું કે પત્ની વિધિવત પરણેલી છે, તેની પાસે કોઈ સ્વતંત્ર આવક નથી અને દહેજની માંગણીના કારણે તેને ઘરમાંથી કાઢી મૂકવામાં આવી હતી.
કોર્ટે આ કેસની સુનાવણી દરમિયાન મહત્વની ટિપ્પણી કરી હતી કે બેરોજگار હોવું અને કમાવવાની ક્ષમતા ન હોવી બંને અલગ બાબતો છે. માત્ર એવું કહી દેવાથી કે નોકરી નથી, પતિ પોતાની કાનૂની જવાબદારીમાંથી છટકી શકતો નથી. કમાવવાની ક્ષમતા નક્કી કરવા માટે કોર્ટ માત્ર ડિક્લેર્ડ સેલરી જ નહીં, પરંતુ પ્રોપર્ટી, બિઝનેસ, ઇન્વેસ્ટમેન્ટ, રેન્ટલ ઇન્કમ અને લાઈફસ્ટાઈલ જેવા પાસાઓ પણ ચકાસી શકે છે. જો કોઈ પતિની આર્થિક સ્થિતિ ખરેખર ખરાબ હોય અથવા નોકરી છૂટી ગઈ હોય, તો તે કાયદેસરની અરજી કરીને કોર્ટમાં પુરાવા રજૂ કરી શકે છે, પરંતુ તે પોતાની મેળે મેન્ટેનન્સની રકમ બંધ કે ઓછી કરી શકતો નથી.
આ ચુકાદો એ વાત પર ભાર મૂકે છે કે કલમ 125 હેઠળ મેન્ટેનન્સનો હેતુ પત્નીને આર્થિક સહાય પૂરી પાડવાનો છે જેથી તે સન્માનજનક જીવન જીવી શકે અને લાચાર ન બને. કોર્ટે પ્રતિ મહિનાના 3,500 રૂપિયાની રકમને કોઈ મોટી કે અતિશયોભરી રકમ ગણવાની ના પાડી દીધી હતી, કારણ કે જો પત્ની સાથે રહી હોત તો પણ પતિએ તેના પર આટલો ખર્ચ તો કરવો જ પડત. એજ્યુકેટેડ કે નોકરી કરવા સક્ષમ હોવાના માત્ર થિયરીટિકલ દાવાઓથી પત્નીનો મેન્ટેનન્સ મેળવવાનો હક છીનવાતો નથી, કારણ કે જો પત્ની ખરેખર બેરોજگار હોય અને પોતાની જાતને જાળવી શકતી ન હોય તો તેને નિયમ મુજબ મેન્ટેનન્સ મળવું જ જોઈએ.
