આજના અતિઆધુનિક અને ડિજિટલ યુગમાં સોશિયલ મીડિયા પર સેંકડો મિત્રો હોવા છતાં લોકો ગંભીર એકલતાનો ભોગ બની રહ્યા છે. આ પરિસ્થિતિ વચ્ચે હવે સમાજમાં પૈસા ચૂકવીને મિત્રતા મેળવવાનો એક નવો અને આશ્ચર્યજનક પ્રવાહ વેગ પકડી રહ્યો છે. પોતાની મનની વાત સાંભળવા, સાથે બેસીને ભોજન કરવા, સિનેમા જોવા કે ખરીદી કરવા જવા માટે લોકો હવે કલાકના હિસાબે નાણાં ચૂકવીને અજાણી વ્યક્તિઓને સાથી તરીકે ભાડે રાખી રહ્યા છે. આ વ્યવસ્થા હેઠળ કોઈપણ પ્રકારના રોમેન્ટિક સંબંધ વિના માત્ર મિત્રતાપૂર્ણ સંગાથ પૂરો પાડવા પર ભાર મૂકવામાં આવે છે, જેથી એકાંતથી પીડાતી વ્યક્તિને થોડો સમય કોઈનો નિખાલસ સાથ મળી રહે.
આ નવીન સેવાઓ આપતા વિવિધ મંચો પર કલાકના ૧૨૦ રૂપિયાથી લઈને ૧,૫૦૦ રૂપિયા સુધીનો દર વસૂલવામાં આવી રહ્યો છે. તાજેતરમાં સામે આવેલા એક કિસ્સા મુજબ, હૈદરાબાદમાં રહેતા એક સોફ્ટવેર ડેવલપરે નવું શહેર હોવાથી અને એકલતા અનુભવાતી હોવાથી તેલુગુ ફિલ્મ જોવા અને નાસ્તો કરવા માટે પ્રતિ કલાક ૧૨૦ રૂપિયાના દરે એક મિત્રની સેવા લીધી હતી. અભ્યાસ કે નોકરી માટે પોતાના વતન અને પરિવારથી દૂર રહેતા યુવાનો, નવા શહેરમાં સ્થળાંતરિત થયેલા લોકો અને સામાજિક પ્રસંગોમાં એકલા જવાનું ટાળવા માગતા લોકો આવા ભાડૂતી સાથીઓની મદદ લઈ રહ્યા છે. ઘણા કિસ્સાઓમાં લોકો માત્ર પોતાનું હૃદય હળવું કરવા માટે એક સારા શ્રોતાની શોધમાં હોય છે.
જોકે, આ પ્રવાહ એકલતા દૂર કરવામાં આંશિક રાહત આપતો હોવા છતાં તેણે અનેક ગંભીર સામાજિક અને નૈતિક પ્રશ્નો પણ ખડા કર્યા છે. નાણાકીય લેવડદેવડ આધારિત સાથ ક્યારેય સાચા હૃદયની મિત્રતા કે નિસ્વાર્થ લાગણીનું સ્થાન લઈ શકતો નથી. આવી સ્થિતિમાં જો કોઈ વ્યક્તિ ભાવનાત્મક રીતે વધુ પડતી જોડાઈ જાય અને સામે પક્ષે માત્ર વ્યાવસાયિક દૃષ્ટિકોણ હોય, તો ઊંડી માનસિક હતાશા જન્મવાનો ખતરો રહે છે. આ ઉપરાંત, સાયબર નિષ્ણાતોના મતે ઓળખની યોગ્ય ચકાસણી ન હોવાને કારણે છેતરપિંડી, બનાવટી ઓળખ અને અંગત સુરક્ષા સામે પણ જોખમો રહેલા છે. ડિજિટલ વિશ્વમાં ભલે સાથીદાર ભાડે મેળવી શકાતો હોય, પરંતુ સાચી આત્મીયતા અને વિશ્વાસ પૈસાથી ખરીદી શકાતા નથી.
