ટેકનોલોજીએ આપણને ઘણી સુવિધાઓ આપી છે, પરંતુ હવે તે નોકરીદાતાઓ માટે એક મોટી મુસીબત પણ બની રહી છે. મહામારી બાદથી કંપનીઓએ ભરતી માટે ઓનલાઈન ટેસ્ટ, ઓટોમેટેડ સ્ક્રીનિંગ અને AI આધારિત ટૂલ્સનો વ્યાપક ઉપયોગ શરૂ કર્યો હતો, જેથી સમય અને ખર્ચ બચી શકે. પરંતુ હવે સ્થિતિ એવી બની ગઈ છે કે ઉમેદવારો પોતાની સાચી આવડત બતાવવાને બદલે છુપી રીતે ચેટજીપીટી, વોઈસ-ક્લોનિંગ અને સેકન્ડરી સ્ક્રીનનો ઉપયોગ કરીને ઓનલાઈન પરીક્ષાઓમાં છેતરપિંડી કરી રહ્યા છે. આ વિશ્વાસની ખાઈ એટલી ઊંડી બની ગઈ છે કે આઈઆઈટી (IIT) જેવી દેશની પ્રીમિયર સંસ્થાઓમાં પણ કંપનીઓ હવે વર્ચ્યુઅલ પ્લેસમેન્ટને બદલે કેમ્પસમાં ફિઝિકલ ઈન્ટરવ્યુ અને રૂબરૂ પરીક્ષાઓ યોજવા પર ભાર મૂકી રહી છે.
આ સમસ્યા માત્ર જોબ માર્કેટ પૂરતી મર્યાદિત નથી, પરંતુ શિક્ષણ ક્ષેત્રમાં પણ એઆઈ આધારિત છેતરપિંડી માથાનો દુખાવો બની ગઈ છે. દક્ષિણ કોરિયા જેવા દેશોએ તાજેતરમાં યોજાનારી મહત્વપૂર્ણ પરીક્ષાઓ માટે અત્યંત કડક સુરક્ષા પગલાં લેવાની ફરજ પડી છે, જેમાં કેમેરા શોધવા માટે ચશ્મા, શર્ટના બટન અને કોલર સુધીની સઘન ચકાસણી કરવામાં આવી રહી છે અને દોષિતો માટે ગેરલાયકાતનો સમયગાળો પણ વધારી દેવામાં આવ્યો છે. કંપનીઓ માટે ફિઝિકલ ભરતી તરફ પાછા ફરવાનો અર્થ વધુ ખર્ચ, લાંબી પ્રક્રિયા અને લોજિસ્ટિકલ પડકારો છે. જો કે, અયોગ્ય ઉમેદવારની પસંદગી કરવાથી થતા નુકસાન સામે કંપનીઓ આ જોખમ ઉઠાવવા તૈયાર થઈ રહી છે જેથી ઉમેદવારની વાસ્તવિક ક્ષમતા ચકાસી શકાય.
ભવિષ્યમાં સંપૂર્ણપણે ઓફલાઈન પદ્ધતિ અપનાવવી શક્ય નથી, તેથી કંપનીઓ હવે એક હાઇબ્રિડ મોડેલ તરફ આગળ વધી રહી છે. મીશો અને ડોઇશ બેંક જેવી અગ્રણી સંસ્થાઓ સુરક્ષિત બ્રાઉઝર સેટિંગ્સ, એડવાન્સ વિડિયો એનાલિસિસ અને AI ટૂલ્સની સાથે માનવ મૂલ્યાંકનનું સંતુલન સાધી રહી છે. ટેકનોલોજી રોજગારીની તકો પૂરી પાડવામાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવવાનું ચાલુ રાખશે, પરંતુ નોકરીદાતાઓ હવે એવા મોડેલ પર કામ કરી રહ્યા છે જ્યાં આર્ટિફિશિયલ ઇન્ટેલિજન્સનો ઉપયોગ માત્ર સહાયક તરીકે થાય અને અંતિમ મૂલ્યાંકન માનવ નિરીક્ષણ હેઠળ જ કરવામાં આવે.
