કોઈપણ ગંભીર ગુનાના ઘટનાસ્થળેથી તપાસનીશ સંસ્થાઓને જ્યારે માનવ શરીરના અવશેષો મળે છે, ત્યારે તે પુરાવા તરીકે અત્યંત મહત્વના ગણાય છે. પરંતુ જો આવા સ્થળેથી કુદરતી વાળમાંથી બનાવવામાં આવેલા કૃત્રિમ ટોપલાનો એકાદ તંતુ મળી આવે, તો શું મૂળ વાળનું દાન કરનાર નિર્દોષ વ્યક્તિ કાયદાકીય આંટીઘૂંટીમાં ફસાઈ શકે ખરી, તે એક ગંભીર અને વિચાર માંગી લેતો પ્રશ્ન છે. વૈજ્ઞાનિક મર્યાદાઓને કારણે ગુનાના સ્થળેથી મળેલા આવા દાનમાં અપાયેલા વાળના આધારે મૂળ દાતાને ગુનાહિત પ્રવૃત્તિ સાથે જોડવા એ તપાસકર્તાઓ માટે લોઢાના ચણા ચાવવા સમાન સાબિત થાય છે. ન્યાયસહાયક વિજ્ઞાનના નિયમો અનુસાર, કાપવામાં આવેલા વાળમાં મૂળ કે કોષોનો અભાવ હોવાથી તેમાંથી જનીન તત્વોનું પરીક્ષણ કરવું સામાન્ય રીતે બિનઅસરકારક નીવડે છે. આ વૈજ્ઞાનિક અવરોધને પરિણામે તે વાળ ખરેખર કોના છે, તેનું મૂળ શોધી કાઢવું અત્યંત કઠિન બની જાય છે અને માત્ર વાળના બાહ્ય હિસ્સાના આધારે કોઈ ચોક્કસ વ્યક્તિની ઓળખ પ્રસ્થાપિત કરી શકાતી નથી.
આ પ્રકારના જટિલ સંજોગોમાં ગુનાની તપાસ કરનારા અધિકારીઓએ વાળનું દાન કરનાર વ્યક્તિ અને બનેલી ગુનાહિત ઘટના વચ્ચે કોઈ સીધો અને સ્પષ્ટ સંબંધ છે કે કેમ, તે સાબિત કરવું અનિવાર્ય બની જાય છે, જે પ્રક્રિયા વાસ્તવમાં અત્યંત ગૂંચવણભરી હોય છે. માત્ર ઘટનાસ્થળેથી વાળનો તંતુ મળી આવવો એ કોઈ વ્યક્તિને ગુનેગાર ઠેરવવા માટે પૂરતો પુરાવો ગણી શકાય નહીં. અલબત્ત, તપાસની પ્રક્રિયાના ભાગરૂપે રક્ષક દળના અધિકારીઓ કડીઓ મેળવવા અને માહિતી એકત્ર કરવાના હેતુથી વાળનું દાન કરનાર વ્યક્તિનો સંપર્ક સાધી શકે છે અથવા તેમની પ્રાથમિક પૂછપરછ કરી શકે છે. જોકે, તપાસ સંસ્થા દ્વારા કરવામાં આવતા આવા સંપર્કનો અર્થ એવો બિલકુલ થતો નથી કે તે નિર્દોષ દાનવીર વ્યક્તિ ગુનામાં સામેલ છે અથવા તેના પર કોઈ આરોપ મૂકવામાં આવ્યો છે; તેથી દાનવીરોએ આ બાબતે અકારણ ભય
