દેશની સર્વોચ્ચ અદાલતે તાજેતરમાં એક અત્યંત મહત્વપૂર્ણ અને દૂરગામી અસરો ધરાવતા ચુકાદામાં સ્પષ્ટ કર્યું છે કે જે હિન્દુ નાગરિકો પોતાનો મૂળ ધર્મ ત્યજીને ઇસ્લામ ધર્મ અંગીકાર કરે છે, તેઓ અન્ય પછાત વર્ગ હેઠળ મળતા અનામતના લાભોનો દાવો કરી શકશે નહીં. વડી અદાલતે અગાઉ આ સંદર્ભે આપેલા ચુકાદાને સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયે સંપૂર્ણપણે માન્ય રાખ્યો છે અને આ મામલે થયેલી અરજીને ફગાવી દીધી છે. ન્યાયમૂર્તિઓની ખંડપીઠે પોતાના અવલોકનમાં જણાવ્યું હતું કે અનામતની જોગવાઈઓ ચોક્કસ સામાજિક અને શૈક્ષણિક પછાતપણાના આધારે આપવામાં આવે છે, જે મૂળભૂત રીતે જ્ઞાતિ પ્રથા સાથે જોડાયેલી બાબત છે. જ્યારે કોઈ વ્યક્તિ સ્વેચ્છાએ ધર્માંતરણ કરીને અન્ય ધર્મ અપનાવે છે, જ્યાં સૈદ્ધાંતિક રીતે જ્ઞાતિવાદનું અસ્તિત્વ નથી, ત્યારે તે વ્યક્તિ પોતાના જૂના ધર્મની જ્ઞાતિના આધારે મળતા વિશેષાધિકારો કે સરકારી લાભો મેળવવા માટે હકદાર રહેતી નથી. આ ચુકાદાથી ધર્માંતરણ બાદ પણ અનામતના લાભો ચાલુ રાખવા માંગતા તત્વોને મોટો કાયદાકીય ફટકો પડ્યો છે.
અદાલતી કાર્યવાહી દરમિયાન એવી દલીલ કરવામાં આવી હતી કે ધર્મ બદલવા છતાં વ્યક્તિની સામાજિક અને આર્થિક સ્થિતિમાં કોઈ તાત્કાલિક પરિવર્તન આવતું નથી, તેથી તેને મળતા પછાત વર્ગના લાભો યથાવત રહેવા જોઈએ. જોકે, સર્વોચ્ચ અદાલતે આ દલીલને ગ્રાહ્ય રાખવાનો સ્પષ્ટ ઇનકાર કરી દીધો હતો અને વડી અદાલતના નિર્ણયમાં હસ્તક્ષેપ કરવાનું ટાળ્યું હતું. ન્યાયાલયના મત અનુસાર, ઇસ્લામ ધર્મમાં હિન્દુ ધર્મ જેવી જ્ઞાતિ આધારિત સામાજિક વ્યવસ્થાની માન્યતા ન હોવાથી, ધર્માંતરણ કરનાર વ્યક્તિ પોતાની પૂર્વ જ્ઞાતિની ઓળખ ગુમાવે છે. તેથી, સરકારી નોકરીઓ અને શૈક્ષણિક સંસ્થાઓમાં પ્રવેશ માટે મળતા અન્ય પછાત વર્ગના અનામતના લાભો તેમને આપી શકાય નહીં. જો આ પ્રકારની છ
