દેશની સર્વોચ્ચ અદાલતે અનામત અને ધર્માંતરણના અત્યંત સંવેદનશીલ મુદ્દે એક સીમાચિહ્નરૂપ નિર્ણય આપતાં સ્પષ્ટ કર્યું છે કે હિંદુ ધર્મનો ત્યાગ કરીને અન્ય ધર્મ અંગીકાર કરનાર વ્યક્તિ પોતાની મૂળ જાતિનું સામાજિક પછાતપણું નવા ધર્મમાં સાથે લઈ જઈ શકતી નથી. સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયે મદ્રાસ વડી અદાલતના પૂર્વ ચુકાદાને સંપૂર્ણપણે યોગ્ય ઠેરવીને તમિલનાડુ રાજ્ય સરકાર દ્વારા દાખલ કરવામાં આવેલી અરજીને ફગાવી દીધી છે. આ સમગ્ર પ્રકરણમાં મૂળ હિંદુ પછાત વર્ગમાંથી ઇસ્લામ ધર્મ અંગીકાર કરનાર વ્યક્તિએ મુસ્લિમ પછાત વર્ગ હેઠળ સરકારી નોકરીમાં અનામતનો લાભ મેળવવા માટે દાવો કર્યો હતો. વડી અદાલતે આ દાવો નકારી કાઢ્યો હતો, જેની સામે તમિલનાડુ સરકારે સર્વોચ્ચ અદાલતના દ્વાર ખટખટાવ્યા હતા. જોકે, દેશની સૌથી મોટી અદાલતે રાજ્ય સરકારની દલીલોને અગ્રાહ્ય રાખીને વડી અદાલતના નિર્ણય પર પોતાની અંતિમ મહોર મારી છે.
ન્યાયમૂર્તિઓની ખંડપીઠે પોતાના અવલોકનમાં ગંભીરતાપૂર્વક નોંધ્યું હતું કે સામાજિક પછાતપણું એ માત્ર હિંદુ સમાજ વ્યવસ્થાની જ્ઞાતિ પ્રથા સાથે જોડાયેલી બાબત છે, જે અન્ય બિન-હિંદુ ધર્મોમાં સમાન રીતે લાગુ પડતી નથી. ઇસ્લામ કે અન્ય કોઈ ધર્મમાં જ્ઞાતિ આધારિત ભેદભાવ કે પછાતપણાની માન્યતા ન હોવાથી, માત્ર ધર્મ પરિવર્તન કરવાના આધારે કોઈ પણ વ્યક્તિ નવા ધર્મમાં પછાત વર્ગ તરીકેના અનામતના વિશેષાધિકારની માંગણી કરી શકે નહીં. સર્વોચ્ચ અદાલતના આ દૂરગામી ચુકાદાથી એ બાબત નિર્વિવાદપણે પ્રસ્થાપિત થઈ છે કે ધર્માંતરણ કર્યા બાદ વ્યક્તિ પોતાની જૂની સામાજિક ઓળખના આધારે સરકારી લાભો મેળવવા માટે હકદાર રહેતી નથી. આ ચુકાદો ભવિષ્યમાં ધર્માંતરણ કરીને અનામતનો લાભ લેવા માંગતા લોકો અને તે અંગેની સરકારી નીતિઓ માટે એક મજબૂત ન્યાયિક માર્ગદર્શિકા સમાન
