એક જ વિચારધારા અને સમાન જનમુદ્દાઓ હોવા છતાં વિપક્ષી છાવણીમાં એકતાનો સદંતર અભાવ સ્પષ્ટપણે સપાટી પર આવી રહ્યો છે. પ્રજાના પડતર પ્રશ્નો અને સત્તાપક્ષની નીતિઓ સામે અવાજ ઉઠાવવા માટે કોંગ્રેસ અને સિટિઝન્સ ફોર જસ્ટિસ એન્ડ પીસ (CJP) સમાન વિષય પર રસ્તા પર ઉતર્યા છે, તેમ છતાં બંને પક્ષો અલગ-અલગ મંચ પરથી આંદોલન ચલાવી રહ્યા છે. સામાન્ય સંજોગોમાં શાસક પક્ષને ઘેરવા માટે સંગઠિત વિરોધ વધુ કારગર સાબિત થતો હોય છે, પરંતુ અહીં બંને જૂથો એક જ કારણસર વિરોધ નોંધાવવા છતાં એકબીજાથી સભાનપણે ચોક્કસ અંતર જાળવી રહ્યા છે, જે બાબત હવે રાજકીય વર્તુળોમાં ભારે ચર્ચાનો વિષય બની છે.
રાજકીય વિશ્લેષકોના મતે, આ વ્યૂહાત્મક અંતર પાછળ ઊંડાં રાજકીય સમીકરણો અને છબી બચાવવાની મથામણ રહેલી છે. કોંગ્રેસ આગામી ચૂંટણીઓ અને મતદારોના માનસને ધ્યાનમાં રાખીને કોઈ એવા સંગઠન સાથે સીધા જોડાણથી બચવા માંગે છે, જેનાથી તેના પર કોઈ ચોક્કસ ધ્રુવીકરણ કે પૂર્વગ્રહનો આરોપ મુકાય. બીજી તરફ, CJP જેવી સંસ્થાઓ પોતાની લડતને સંપૂર્ણપણે 'નાગરિક અધિકારો' પૂરતી સીમિત રાખીને એક બિન-રાજકીય ઓળખ જાળવી રાખવા આતુર છે. બંને પક્ષોને ભય છે કે સંયુક્ત મંચ બનાવવાથી મૂળ પ્રશ્ન ગૌણ બની જશે અને સમગ્ર મામલો પરસ્પર આક્ષેપબાજીમાં ફેરવાઈ જશે, જેથી લોકઆંદોલનની ધાર બુઠ્ઠી થઈ શકે છે.
જોકે, સમાન ઉદ્દેશ્ય હોવા છતાં આ પ્રકારે વિખરાયેલો વિરોધ આખરે સત્તાધારી પક્ષ માટે અનુકૂળ સાબિત થઈ રહ્યો છે. જમીની સ્તરે એકતાના અભાવે આંદોલનનો જે પ્રભાવ પડવો જોઈએ તે મંદ પડી રહ્યો છે. એક જ મુદ્દે અલગ-અલગ રેલીઓ અને નિવેદનો વિપક્ષી રણનીતિની મર્યાદાઓ છતી કરે છે. ખભે-ખભો મિલાવીને સામૂહિક લડત આપવાને બદલે પોતાની રાજકીય સીમાઓ સાચવવાની આ હોડમાં લોકહિતના પ્રશ્નો કેટલા પ્રભાવશાળી રહેશે, તે હવે જોવું રહ્યું.
