ભારતીય સંસ્કૃતિ અને સનાતન પરંપરામાં ઘરની સ્વચ્છતાને માત્ર શારીરિક તંદુરસ્તી સાથે જ નહીં, પરંતુ માનસિક શાંતિ અને આધ્યાત્મિક સમૃદ્ધિ સાથે પણ જોડવામાં આવી છે. શાસ્ત્રો અને વાસ્તુશાસ્ત્ર અનુસાર, જે ઘરમાં નિયમિત અને યોગ્ય સમયે સફાઈ થતી હોય ત્યાં હંમેશાં સકારાત્મક ઊર્જાનો સંચાર થાય છે અને દૈવી કૃપા જળવાઈ રહે છે. તેથી જ પ્રાચીન સમયથી વડીલો દ્વારા ઘરની સાફ-સફાઈ અને ઝાડુ-પોતું કરવા માટે ચોક્કસ સમય અને શાસ્ત્રોક્ત નિયમોનું પાલન કરવાનો આગ્રહ રાખવામાં આવે છે. સવારના પ્રભાતકાળે સ્વચ્છ થયેલા ઘરમાં દિવસભર પવિત્રતા અને પ્રસન્નતાનું વાતાવરણ કાયમ રહે છે.
વાસ્તુ વિજ્ઞાન અને જ્યોતિષ માન્યતાઓ અનુસાર, ઘરમાં ઝાડુ-પોતું કરવા માટે સવારનો સમય સર્વશ્રેષ્ઠ માનવામાં આવે છે. વિશેષ કરીને બપોરે બાર વાગ્યા પહેલાં ઘરની તમામ સફાઈ પૂર્ણ કરી લેવી અત્યંત હિતાવહ છે. શાસ્ત્રોક્ત ગણતરી મુજબ, સવારે આઠથી દસ વાગ્યા વચ્ચેનો સમય પોતું લગાવવા માટે સૌથી વધુ શુભ અને ફળદાયી ગણાય છે. સૂર્યોદય પછી અને બપોર પહેલાં સફાઈ સંપન્ન થઈ જવાથી ઘરમાંથી નકારાત્મક તત્ત્વો દૂર થાય છે તથા પરિવારના સભ્યો માટે પોતાના દૈનિક તેમજ આર્થિક કાર્યોની શરૂઆત કરવી અત્યંત સરળ, ઉત્સાહવર્ધક અને લાભદાયી સાબિત થાય છે.
બીજી તરફ, શાસ્ત્રોમાં સૂર્યાસ્તના સમયે કે રાત્રિ દરમિયાન ઝાડુ લગાવવા કે પોતું કરવાની સખત મનાઈ ફરમાવવામાં આવી છે. હિંદુ ધર્મની પૌરાણિક માન્યતા મુજબ સાંજનો સંધ્યાકાળ માતા લક્ષ્મીના આગમન અને આરાધનાનો પવિત્ર સમય માનવામાં આવે છે. આ સમયે કચરો કાઢવો કે ઘર ધોવું અશુભ માનવામાં આવે છે, જેનાથી ઘરની બરકત અને આર્થિક સ્થિતિ પર વિપરીત અસર પડી શકે છે તેવી ધારણા છે. જોકે આ બાબતો પરંપરાગત શ્રદ્ધા અને વાસ્તુના નિયમો પર આધારિત છે, પરંતુ વ્યવહારિક દ્રષ્ટિએ પણ સવારની સ્વચ્છતા સ્વાસ્થ્ય, સુખાકારી અને ઘરની સુંદરતા માટે સર્વોત્તમ સાબિત થાય છે.
