ભારતીય સંસ્કૃતિ અને સનાતન પરંપરામાં પીપળાના વૃક્ષને દેવતુલ્ય અને અત્યંત પવિત્ર માનવામાં આવે છે. પીપળામાં વિવિધ દેવી-દેવતાઓનો વાસ હોવાની ધાર્મિક આસ્થા છે, જેથી તેની નિત્ય પૂજા-અર્ચના કરવામાં આવે છે. જોકે, ઘણી વખત અજાણતાં જ ઘરની દીવાલો, છત, બાલ્કની કે પાયાની તિરાડોમાં પીપળો આપમેળે ઊગી નીકળતો હોય છે. વાસ્તુશાસ્ત્રના દૃષ્ટિકોણથી રહેણાંક મકાનની અંદર કે દીવાલો પર પીપળાનું વૃક્ષ ઊગવું અનુકૂળ કે શુભ ગણાતું નથી. તેને પિતૃદોષ કે પરિવારની સુખ-શાંતિમાં અવરોધ સાથે પણ સાંકળવામાં આવે છે. અલબત્ત, આ બાબતે કોઈ પણ પ્રકારના અંધભયમાં પડવાને બદલે વાસ્તુ નિયમોનું પાલન કરીને વ્યવહારુ અભિગમ અપનાવવો અત્યંત હિતાવહ છે.
ધાર્મિક માન્યતાઓની સાથોસાથ મકાનની મજબૂતી અને સુરક્ષાનો પ્રશ્ન પણ એટલો જ ગંભીર છે. પીપળાનાં મૂળિયાં અત્યંત ઊંડા, મજબૂત અને ઝડપથી વિસ્તરનારાં હોય છે. જો દીવાલ કે છત પર ઊગેલા છોડને લાંબો સમય સુધી રહેવા દેવામાં આવે તો તેનાં મૂળ બાંધકામની તિરાડો ચીરીને અંદર સુધી પ્રવેશી જાય છે, જેના કારણે મકાનના પાયા અને દીવાલો નબળી પડી જાય છે અને ઈમારતને મોટું નુકસાન પહોંચે છે. પક્ષીઓની વિષ્ટા, બીજ અને ભેજવાળા વાતાવરણને કારણે પીપળો વારંવાર ઊગતો હોય છે. તેથી માત્ર ઉપરછલ્લી ડાળીઓ કાપી નાખવાથી કાયમી ઉકેલ આવતો નથી, પરંતુ યોગ્ય પદ્ધતિથી તેનો નિકાલ કરવો અનિવાર્ય બને છે.
ઘરમાં ઊગેલા પીપળાને દૂર કરતી વખતે ખાસ સાવચેતી રાખવી જરૂરી છે. પીપળાના છોડને ક્યારેય બળજબરીપૂર્વક ખેંચીને ન કાઢવો જોઈએ, કારણ કે તેનાથી દીવાલનું પ્લાસ્ટર કે ઈંટો તૂટી શકે છે. જો છોડ નાનો હોય તો તેને કાળજીપૂર્વક મૂળિયાં સહિત બહાર કાઢીને કોઈ બગીચા, મંદિર પરિસર કે ખુલ્લી જગ્યામાં પુનઃરોપિત કરવો જોઈએ. ધાર્મિક આસ્થા ધરાવતા લોકો તેને હટાવતાં પહેલાં પ્રાર્થના કરી ગંગાજળનો છંટકાવ કરી શકે છે. પીપળાને હટાવ્યા બાદ દીવાલની તિરાડોને સિમેન્ટ વડે વ્યવસ્થિત રીતે ભરીને સમારકામ કરી લેવું જોઈએ. ગટર અને છત પર પાણીનો ભરાવો ન થાય તેની તકેદારી રાખવી જોઈએ. આમ, ધાર્મિક લાગણીનું સન્માન જાળવીને મકાનની સુરક્ષા સુનિશ્ચિત કરવી જોઈએ.
