આજના આધુનિક યુગમાં કાર અને બાઇક ઉત્પાદક કંપનીઓ વાહનોને વધુ આરામદાયક, સુરક્ષિત અને બહેતર માઇલેજ આપતા બનાવવા માટે સતત નવા પ્રયોગો કરી રહી છે. પરંતુ સૌથી રસપ્રદ બાબત એ છે કે ટેક્નોલોજી આટલી આગળ વધવા છતાં વાહનોમાં આજે પણ ટ્યુબ અને ટ્યુબલેસ બંને પ્રકારના ટાયરનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. ઘણીવાર તો એક જ કંપનીના અલગ-અલગ મોડલમાં પણ આ બંને વેરાઈટી જોવા મળે છે. આ બંને પ્રકારની બનાવટમાં મૂળભૂત તફાવત હોય છે; ટ્યુબવાળા ટાયરમાં અંદર રબરની અલગ ટ્યુબ હવા સાચવે છે, જ્યારે ટ્યુબલેસ ટાયરમાં કોઈ અલગ ટાયર ટ્યુબ હોતી નથી પરંતુ ટાયરનું અંદરનું પડ જ હવાને જાળવી રાખે છે અને વ્હીલ રિમ તેની સચોટ સીલિંગ પ્રદાન કરે છે.
વાહનમાં કયા પ્રકારનું ટાયર આપવામાં આવશે તેનો મોટો આધાર તેના વ્હીલ્સની ડિઝાઇન પર રહેલો છે. સામાન્ય રીતે સ્પોક વ્હીલ એટલે કે તારવાળા પૈડાંમાં તાર રિમ સાથે જોડાયેલા હોવાથી હવા લીક થવાનું જોખમ રહે છે, તેથી તેમાં ટ્યુબવાળા ટાયરનો જ ઉપયોગ થાય છે. આનાથી વિપરીત, એલોય વ્હીલ્સ ઉત્તમ સીલિંગ પૂરું પાડતા હોવાથી તેમાં ટ્યુબલેસ ટાયર સરળતાથી ફીટ થઈ શકે છે. પંચર થવાની પરિસ્થિતિમાં પણ બંને ટાયરની કામગીરી અલગ રહે છે; ટ્યુબલેસ ટાયરમાંથી હવા ધીમે-ધીમે બહાર નીકળતી હોવાથી ચાલકને વાહન સુરક્ષિત રીતે રોકવાનો પૂરતો સમય મળે છે, જ્યારે ટ્યુબવાળા ટાયરમાં અચાનક હવા નીકળી જવાથી હાઇ સ્પીડ પર વાહનનું સંતુલન બગડવાનું જોખમ વધી જાય છે.
આ ઉપરાંત, વાહનની કિંમત, રિપેરિંગનો ખર્ચ અને વાહનનો ઉપયોગ કયા વિસ્તારમાં થવાનો છે તે પણ ટાયરની પસંદગીમાં નિર્ણાયક ભૂમિકા ભજવે છે. ટ્યુબવાળા ટાયરની સિસ્ટમ આર્થિક રીતે સસ્તી પડે છે અને ગ્રામીણ કે નાના શહેરોમાં તેનું રિપેરિંગ સરળતાથી થઈ શકે છે, જ્યારે ટ્યુબલેસ ટાયરને પંચર થવા પર ટાયર ખોલ્યા વગર જ બહારથી રિપેર કરી શકાય છે. પથરાળ કે ખરાબ રસ્તાઓ માટે સ્પોક વ્હીલ અને ટ્યુબવાળા ટાયર કારગર સાબિત થાય છે, જ્યારે શહેરી વિસ્તારોમાં દોડતા વાહનો માટે ટ્યુબલેસ ટાયર ઉત્તમ વિકલ્પ બને છે. આમ, વાહનમાં કયું ટાયર આવશે તે માત્ર કિંમતથી નહીં પરંતુ વ્હીલની બનાવટ અને વાહનની વાસ્તવિક જરૂરિયાતથી નક્કી થાય છે.
