મદ્રાસ હાઈકોર્ટના ન્યાયાધીશ પી.બી. બાલાજી દ્વારા આપવામાં આવેલા આ ચુકાદાથી સિવિલ મુકદ્દમાઓમાં કોર્ટ ફીના રિફંડને લગતી અસ્પષ્ટતાઓ સ્પષ્ટ થઈ છે. સુશીલા કવાર અને એસ. રંજનીના કાનૂની પ્રતિનિધિઓ દ્વારા દાખલ કરવામાં આવેલી અરજીઓની સુનાવણી દરમિયાન કોર્ટે અવલોકન કર્યું હતું કે, જો કોઈ સિવિલ કેસની ટ્રાયલ શરૂ થઈ ગઈ હોય અને ત્યારબાદ પક્ષકારો વચ્ચે અદાલત બહાર સમાધાન થાય, તો તેઓ ભરેલી કોર્ટ ફીના સંપૂર્ણ રિફંડનો દાવો કરી શકે નહીં. અગાઉ, પક્ષકારો વૈકલ્પિક વિવાદ નિવારણ (ADR) પદ્ધતિ તરફ વળ્યા પછી, વાસ્તવમાં કોઈ સમાધાન ન સધાયું હોય તો પણ પૂરેપૂરી ફી પરત મેળવવાના હકદાર બનતા હતા, જેને અદાલતે કાયદાકીય છીંડા સમાન ગણાવ્યું હતું.
અરજદારોએ સુપ્રીમ કોર્ટના 'મદ્રાસ હાઈકોર્ટ વિરુદ્ધ એમ.સી. સુબ્રમણ્યમ' કેસના ચુકાદાને ટાંકીને કલમ 69-એ હેઠળ સંપૂર્ણ રિફંડ મેળવવાનો દાવો કર્યો હતો. જો કે, હાઈકોર્ટે આ દલીલ ફગાવી દેતાં જણાવ્યું હતું કે તમિલનાડુ કોર્ટ ફીસ એન્ડ સૂટ્સ વેલ્યુએશન એક્ટની કલમ 69 અને 69-એ અલગ-અલગ પરિસ્થિતિઓ સાથે વણાયેલી છે. કલમ 69 મુજબ, જો ગુણદોષના આધારે પુરાવા નોંધાયા પહેલા કેસનું અદાલત બહાર સમાધાન થાય તો જ ફી પરત મળવાપાત્ર બને છે. બીજી તરફ, કલમ 69-એ એ સીપીસીની કલમ 89 હેઠળ એડીઆર (ADR) તરફ મોકલવામાં આવેલા વિવાદો સાથે સંબંધ ધરાવે છે, જ્યાં કાયદો એ સ્પષ્ટ કરવામાં નિષ્ફળ ગયો છે કે જો એડીઆર પ્રક્રિયા નિષ્ફળ જાય અને કેસ ફરી ટ્રાયલ પર આવે તો રિફંડ પરત લેવું કે કેમ.
આ સમગ્ર સ્થિતિને ધ્યાનમાં રાખીને અદાલતે તમિલનાડુ સ્ટેટ લો કમિશનને કાયદાની સંબંધિત જોગવાઈઓની પુનઃ સમીક્ષા કરવા અને જરૂરીયાત મુજબ તેમાં સુધારાની ભલામણ કરવા ભારપૂર્વક જણાવ્યું છે. કોર્ટે નોંધ્યું હતું કે વર્ષ 2017માં વિધાનસભાએ કલમ 69માં સુધારો કરીને સંપૂર્ણ રિફંડની જોગવાઈ તો કરી હતી, પરંતુ સાથે એ શરત પણ જાળવી રાખી હતી કે કેસમાં પુરાવા નોંધાયેલા હોવા જોઈએ નહીં. આ ચુકાદો સિવિલ કેસોમાં અદાલતી ફીના રિફંડના નિયમોનું અર્થઘટન કરવામાં એક સીમાચિહ્નરૂપ સાબિત થશે અને ભવિષ્યમાં કાનૂની પ્રક્રિયામાં સ્પષ્ટતા લાવશે.
