ઇન્ટરનેશનલ એનર્જી એજન્સી (IEA) દ્વારા જારી કરવામાં આવેલા તાજેતરના રિપોર્ટમાં જણાવવામાં આવ્યું છે કે ભારત સરકારે પ્રોડક્શન-લિંક્ડ ઇન્સેન્ટિવ (PLI) યોજનાઓ અને સોલાર પીએવી (PV) મોડ્યુલ માટે સ્થાનિક સ્તરે ખરીદીના નિયમો જેવા નીતિગત પ્રોત્સાહનો દ્વારા સ્વચ્છ ઊર્જા અને વૈકલ્પિક ઇંધણ ક્ષેત્રે મજબૂત પગપેસારો કર્યો છે. દેશે ૨૦૨૦ થી ૨૦૨૫ વચ્ચે બાયોફ્યુઅલનું ઉત્પાદન છ ગણું વધાર્યું છે, જેના કારણે વર્ષ ૨૦૨૫માં પ્રવાહી બાયોફ્યુઅલનો વપરાશ આશરે ૧૧ અબજ લિટર સુધી પહોંચી ગયો છે. સરકારની આ નીતિઓ અને પ્રોત્સાહનોને કારણે ભારત વૈશ્વિક સ્તરે ક્લીન એનર્જી મેન્યુફેક્ચરિંગનું એક મોટું હબ બની રહ્યું છે, જે આંતરરાષ્ટ્રીય સપ્લાય ચેનને વિવિધતા પ્રદાન કરવામાં મદદરૂપ સાબિત થઈ રહ્યું છે.
પરિવહન ક્ષેત્ર ઉપરાંત ભારતની બાયોએનર્જી મહત્ત્વાકાંક્ષાઓ હવે ઉડ્ડયન અને ગેસ ક્ષેત્ર સુધી વિસ્તરી રહી છે, જેમાં વર્ષ ૨૦૨૭થી આંતરરાષ્ટ્રીય ઉડ્ડયન માટે સસ્ટેનેબલ એવિએશન ફ્યુઅલ (SAF) નું મિશ્રણ ૧ ટકાથી શરૂ થઈને ૨૦૩૦ સુધીમાં ૫ ટકા સુધી પહોંચવાનું લક્ષ્ય છે. આ સાથે જ કોમ્પ્રેશ્ડ બાયોગાસ આયાતી નેચરલ ગેસના ઘરેલુ વિકલ્પ તરીકે ઉભરી રહ્યો છે, જે દેશની વર્તમાન ગેસની માંગને સંતોષવામાં મહત્ત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી શકે છે. વર્ષ ૨૦૩૦ સુધીમાં નેચરલ ગેસની આયાત પર નિર્ભરતા વધીને ૭૧ ટકા સુધી પહોંચવાની સંભાવના છે ત્યારે બાયોગાસનું ઉત્પાદન વધારવાથી દેશની ઉર્જા સુરક્ષા વધુ મજબૂત થશે અને આયાતનું ભારણ ઘટશે.
જો કે, આ અપાર સંભાવનાઓને વાસ્તવિકતામાં ફેરવવા માટે સપ્લાય ચેનને વિસ્તૃત કરવી અને ગ્રીડ ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર, એનર્જી સ્ટોરેજ તથા પાવર ડિસ્ટ્રિબ્યુશન કંપનીઓની (DISCOMs) આર્થિક સ્થિતિ સુધારવી અનિવાર્ય છે. રિપોર્ટ અનુસાર, જમીન સંપાદનમાં વિલંબ અટકાવવા, પરવાનગી પ્રક્રિયા ઝડપી બનાવવા અને પ્રોજેક્ટ્સનું સમયસર અમલીકરણ કરવાથી રિન્યુએબલ એનર્જીના વિકાસને વેગ મળશે. સપ્ટેમ્બર ૨૦૨૬ સુધીમાં સોલાર પીએવી મોડ્યુલ ઉત્પાદન ક્ષમતા આશરે ૨૨૫ GW સુધી પહોંચી છે અને સરકાર હવે સૂર્ય ઊર્જા સપ્લાય ચેઈનના એવા વ્યૂહાત્મક હિસ્સાઓ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરી રહી છે જ્યાં ચીન પરની આયાતી નિર્ભરતા ૯૫ ટકાથી વધુ છે.
