મદ્રાસ હાઈકોર્ટે એક મહત્વપૂર્ણ ચુકાદામાં જણાવ્યું છે કે દીવાની દાવાઓમાં (સિવિલ સૂટ્સ) કાર્યવાહી કે ટ્રાયલ શરૂ થયા પછી જો પક્ષકારો અદાલત બહાર સમાધાન કરે, તો તેઓ ભરેલી કોર્ટ ફીના પૂરા રિફંડનો દાવો કરી શકતા નથી. ન્યાયાધીશ પી.બી. બાલાજીની બેન્ચે આ અવલોકન કરતી વખતે તમિલનાડુ કોર્ટ ફી એન્ડ સૂટ્સ વેલ્યુએશન એક્ટની જોગવાઈઓની ગંભીરતાપૂર્વક સમીક્ષા કરી હતી. અદાલતે જણાવ્યું હતું કે હાલના કાયદાકીય નિયમોમાં કેટલીક અસ્પષ્ટતાઓ છે, જેના કારણે વૈકલ્પિક વિવાદ નિવારણ (ADR) પ્રક્રિયા નિષ્ફળ જાય અને મામલો પાછો ટ્રાયલ પર આવે ત્યારે રિફંડની રકમ પરત મેળવવાની બાબતમાં મૂંઝવણ ઉભી થાય છે.
આ કેસની સુનાવણી દરમિયાન અરજદારો સુશીલા કવાર અને એસ. રંજનીના કાનૂની પ્રતિનિધિઓએ સુપ્રીમ કોર્ટે 'મદ્રાસ હાઈકોર્ટ વિરુદ્ધ એમ.સી. સુબ્રમણ્યમ' કેસમાં આપેલા ચુકાદાનો હવાલો આપીને સંપૂર્ણ કોર્ટ ફી પરત મેળવવાની માંગણી કરી હતી. જોકે, હાઈકોર્ટે આ તર્ક સાથે અસહમતિ દર્શાવતા સ્પષ્ટ કર્યું કે કાયદાની કલમ ૬૯ અને ૬૯-એ અલગ-અલગ પરિસ્થિતિઓને લાગુ પડે છે. કલમ ૬૯ મુજબ ટ્રાયલ કે પુરાવા નોંધાયા પહેલાં સમાધાન થાય તો જ રિફંડ મળી શકે છે, જ્યારે કલમ ૬૯-એ એડીઆર (ADR) પ્રક્રિયા હેઠળ સંદર્ભિત વિવાદો સાથે સંબંધ ધરાવે છે. કાયદાકીય જોગવાઈઓની આ સૂક્ષ્મ ભિન્નતાને કારણે અરજદારો તેમની દલીલોમાં પૂરતી સ્પષ્ટતા કરી શક્યા નહોતા.
આ ચુકાદાને પગલે મદ્રાસ હાઈકોર્ટે તમિલનાડુ સ્ટેટ લો કમિશનને અપીલ કરી છે કે તેઓ કોર્ટ ફી કાયદાની સંબંધિત જોગવાઈઓની પુનઃતપાસ કરે અને તેમાં જરૂરી સુધારા સૂચવે. અદાલતના મતે, કલમ ૬૯-એ નું જૂનું સ્વરૂપ, જેમાં માત્ર વાસ્તવિક સમાધાન બાદ જ રિફંડ મળતું હતું, તેને ફરીથી અમલમાં મૂકવા પર વિચાર કરવો જોઈએ. કાયદાના આ છીંડા કે અસ્પષ્ટતાને દૂર કરવાથી ભવિષ્યમાં દીવાની અદાલતોમાં કેસોના નિકાલ અને રિફંડની પ્રક્રિયામાં પારદર્શિતા આવશે તેમજ ન્યાયિક તંત્ર પરનું ભારણ પણ વ્યવસ્થિત રીતે હળવું થઈ શકશે.
