પુરાતત્વશાસ્ત્રીઓ અને ઇતિહાસકારોના પ્રાથમિક અનુમાન મુજબ, આ પ્રાચીન કલાત્મક કૃતિઓને અતીતમાં કોઈ અશાંતિ, બાહ્ય આક્રમણ કે સંકટના સમયમાં સુરક્ષિત રાખવાના હેતુસર જમીનમાં દાટીને છુપાવવામાં આવી હોવી જોઈએ. ચોલ સામ્રાજ્ય તેની શિલ્પકળા અને કાંસ્ય મૂર્તિ નિર્માણની અદ્ભુત પદ્ધતિ માટે સમગ્ર વિશ્વમાં પ્રખ્યાત હતું, અને આ બંને પ્રતિમાઓ તે સમયના ઉચ્ચકોટિના કલા કૌશલ્યની સાક્ષી પૂરે છે. નટરાજની પ્રતિમા ભગવાન શિવના બ્રહ્માંડના સર્જન અને વિસર્જનના નૃત્યને અત્યંત સજીવ અને પ્રભાવશાળી રીતે પ્રદર્શિત કરે છે, જ્યારે શિવકામીની પ્રતિમામાં જોવા મળતી કલાત્મક ગ્રેસ અને શાંત ભાવ શિલ્પકારની કુશળતાની પરાકાષ્ઠા દર્શાવે છે.
વર્તમાન સમયમાં, પુરાતત્વ વિભાગ અને વિશેષજ્ઞોની ટીમ દ્વારા આ બંને દુર્લભ પ્રતિમાઓને સાચવવા માટે અત્યાધુનિક પદ્ધતિઓનો ઉપયોગ કરવામાં આવી રહ્યો છે. સદીઓ સુધી જમીનમાં દટાયેલી રહેવાને કારણે પ્રતિમાઓ પર જામેલા થરો અને ક્ષયને દૂર કરવા માટે હાલમાં રાસાયણિક ઉપચાર (કેમિકલ ટ્રીટમેન્ટ) પ્રક્રિયા ચાલી રહી છે. આ ઉપરાંત, આ મૂર્તિઓમાં વપરાયેલી ધાતુનું પ્રમાણ, તેની ગુણવત્તા અને રચના વિશે વધુ ઊંડાણપૂર્વક જાણકારી મેળવવા માટે મેટલર્જિકલ (ધાતુશાસ્ત્રીય) મૂલ્યાંકન પણ હાથ ધરવામાં આવી રહ્યું છે, જેથી આ ઐતિહાસિક વિરાસત વિશે વધુ વૈજ્ઞાનિક તથ્યો બહાર આવી શકે.
