રમતના મેદાન પર આપણે ખેલાડીઓની જીત અને સૂર્યસ્પર્શી સફળતા જ જોઈએ છીએ, પણ પડદા પાછળ તેમનો સંઘર્ષ કેટલો મોટો હોય છે તેનો અંદાજ લગાવવો મુશ્કેલ છે. ભારતીય ક્રિકેટ ટીમના અનુભવી લેગ-સ્પિનર અમીત મિશ્રા સાથે પણ કંઈક આવું જ બન્યું હતું. જ્યારે તેમને લાંબા સમય સુધી ટીમ ઈન્ડિયામાંથી ડ્રોપ કરવામાં આવ્યા, ત્યારે તેમનો આખો દુનિયા ઊંધો વળી ગયો હતો. મેદાન પર સારું પ્રદર્શન કરવા છતાં જ્યારે સિલેક્ટર્સે તેમને નજરઅંદાજ કર્યા, ત્યારે તેઓ ગંભીર ડિપ્રેશનમાં સરી પડ્યા હતા. આ મુશ્કેલ સમય પૂરા 18 મહિના સુધી ચાલી, જેમાં તેમના મનમાં સતત એક જ સવાલ ઘૂમતો હતો કે મેં એવું શું ખોટું કર્યું છે?
આ ડિપ્રેશનના અંધારા સમયગાળા વિશે વાત કરતા અમીત મિશ્રાએ જણાવ્યું કે તે સમય તેમના માટે કોઈ ખરાબ સપના જેવો હતો. એક તરફ તેઓ ડોમેસ્ટિક ક્રિકેટમાં સતત રમી રહ્યા હતા અને પોતાનું બેસ્ટ આપવાની કોશિશ કરી રહ્યા હતા, તો બીજી તરફ મનમાં એ વાતનો ડર અને અસંતોષ હતો કે તેમની મહેનતની કોઈ કિંમત નથી થઈ રહી. તેઓ પોતાની જ ક્ષમતા પર સવાલ ઉઠાવવા લાગ્યા હતા કે શું હવે તેઓ ઇન્ટરનેશનલ લેવલના લાયક નથી રહ્યા? આ માનસિક તણાવ એટલો વધી ગયો હતો કે તેમનું ક્રિકેટમાંથી ધ્યાન પણ હટવા લાગ્યું હતું અને જીવન ખાલી-ખાલી લાગવા માંડ્યું હતું.
પરંતુ, કહેવાય છે કે અંધારા રાત પછી સવાર જરૂર પડે છે. અમીત મિશ્રાના જીવનમાં પણ ટર્નિંગ પોઈન્ટ ત્યારે આવ્યો જ્યારે એક સિલેક્ટર સાથે તેમની ખુલીને વાત થઈ. તે વાતચીત દરમિયાન તેમને સ્પષ્ટ રસ્તો મળ્યો કે માત્ર ગુસ્સો કરવા કે નિરાશ થવાથી કંઈ નહીં વળે, પણ ડોમેસ્ટિક ક્રિકેટમાં પોતાનું પર્ફોર્મન્સ હજુ વધુ શાનદાર બનાવવું પડશે. આ સલાહે તેમની આંખો ખોલી નાખી. તેમણે નકારાત્મકતાને ખંખેરીને ફરીથી પ્રેક્ટિસ પર ફોકસ કર્યું અને પોતાની બોલિંગની ધાર વધુ તીક્ષ્ણ બનાવી. આ સખત મહેનતનું જ પરિણામ હતું કે તમામ મુશ્કેલીઓને પાર કરીને તેમણે વર્ષ 2008માં શાનદાર રીતે ટીમ ઈન્ડિયામાં કમબેક કર્યું અને સાબિત કરી દીધું કે સાચા ખેલાડી ક્યારેય હાર માનતા નથી.
