ભ્રષ્ટાચાર એક એવો દીમક છે જે દેશના વિકાસને અંદરથી પોલો કરી નાખે છે. આજના સમયમાં ચર્ચા બહુ થાય છે કે સિસ્ટમ સુધરતી નથી, ઘૂસણખોરી અને લાંચરૂશ્વત બંધ થવાનું નામ નથી લેતી. પરંતુ ક્યારેય એ વિચાર્યું છે કે આ બધું અટકાવવાની જવાબદારી ફક્ત સરકારી એજન્સીઓની જ છે? તાજેતરમાં જાગૃત એક્ટિવિસ્ટ્સે એક મહત્વનો મુદ્દો ઉઠાવ્યો છે કે જ્યાં સુધી સામાન્ય માણસ પોતાની ચુપ્પી નહીં તોડે, ત્યાં સુધી આ બીમારીનો ઇલાજ અશક્ય છે. ડર્યા વગર સાચી સામે લડવાની હિંમત જ પરિવર્તન લાવી શકે છે.
આપણી આસપાસ ઘણીવાર એવું બનતું હોય છે કે આપણે કોઈ સરકારી ઓફિસમાં જઈએ કે નાનું-મોટું કામ કઢાવવું હોય, ત્યારે ખબર હોવા છતાં કે આ ખોટું છે, આપણે ચૂપચાપ લાંચ આપીને કામ પતાવી દઈએ છીએ. આ નાની લાગતી સમજૂતી જ ભ્રષ્ટાચારને મોટું બળ પૂરું પાડે છે. જો કોઈ એક વ્યક્તિ પણ હિંમત કરીને અવાજ ઉઠાવે અને એન્ટી કરપ્શન બ્યુરો અથવા પોલીસનો સંપર્ક કરે, તો આ પૂરા નેટવર્કની કમર ભાંગી શકાય છે. સોશિયલ મીડિયાના આ યુગમાં હવે કોઈ પણ વાત છૂપી નથી રહેતી, બસ જરૂર છે તો તેને યોગ્ય પ્લેટફોર્મ પર લાવવાની અને અન્યાય સામે અવાજ बुलंद કરવાની.
બદલાવની આ શરૂઆત આપણા ઘર અને મહોલ્લાથી જ થવી જોઈએ. જ્યા સુધી આપણે પોતે પ્રામાણિક રહેવાની અને અન્યાય સામે સવાલ પૂછવાની ટેવ નહીં પાડીએ, ત્યાં સુધી સિસ્ટમ પર દોષ નાખીને છટકી શકાશે નહીં. એક્ટિવિસ્ટ્સનો આ સાફ સંદેશ છે કે હવે ડરવાનો સમય ગયો, ભ્રષ્ટાચાર મુક્ત સમાજ જોવો હોય તો દરેક નાગરિકે આગળ આવીને પોતાના અધિકારો માટે લડવું જ પડશે.
