નવરાત્રિ અગાઉના દાયકા એટલે કે વર્ષ ૧૯૯૦ના સમયગાળામાં પર્યાવરણની જાળવણી અને ટકાઉ વિકાસ માટે વૈજ્ઞાનિકો દ્વારા અનેક નવા પ્રયોગો કરવામાં આવ્યા હતા. આ જ શ્રેણીમાં, ન્યુ યોર્ક શહેરમાં ફેંકી દેવાયેલી દૂધની બોટલો અને ડીટરજન્ટના ખાલી કેન જેવા પુનઃઉપયોગી પ્લાસ્ટિક કચરામાંથી એક અનોખું પિયર ડેક તૈયાર કરવામાં આવ્યું હતું. પરંપરાગત લાકડાના મજબૂત વિકલ્પ તરીકે રિસાયકલ કરેલા પ્લાસ્ટિક લંબરનો ઉપયોગ કરવાનો આ પ્રયોગ ખૂબ જ રોમાંચક સાબિત થયો હતો. શહેરી વિકાસ અને દરિયાકાંઠાના બાંધકામમાં આ નવતર અભિગમે એન્જિનિયરોનું ધ્યાન આકર્ષિત કર્યું હતું.
આ મહત્ત્વપૂર્ણ પરિયોજના અંતર્ગત નિર્મિત પિયર પર બે વર્ષ સુધી અત્યંત કઠોર પરીક્ષણો અને નિરીક્ષણો હાથ ધરવામાં આવ્યા હતા. આ બે વર્ષના લાંબા સમયગાળા દરમિયાન વૈજ્ઞાનિકોએ ચકાસણી કરી કે દૈનિક ઉપયોગ અને કુદરતી પરિબળો સામે આ પ્લાસ્ટિક સામગ્રી કેટલી ટકી શકે છે. અંતિમ મૂલ્યાંકનમાં જાણવા મળ્યું કે પુનઃઉપયોગમાં લેવાયેલું આ પ્લાસ્ટિક તેની મુખ્ય એન્જિનિયરિંગ વિશેષતાઓ અને મજબૂતાઈ જાળવી રાખવામાં સંપૂર્ણપણે સફળ રહ્યું હતું. જોકે, કેટલાક ગુણધર્મોમાં સામાન્ય તફાવત જોવા મળ્યો હતો, પરંતુ એકંદરે આ પિયરે સ્થિરતા અને ટકાઉપણાના ઉત્તમ સંકેતો પ્રદર્શિત કર્યા હતા.
આ સફળતા માત્ર એક એન્જિનિયરિંગ ઉપલબ્ધિ નથી, પરંતુ કચરાના યોગ્ય વ્યવસ્થાપન માટે એક વૈશ્વિક ઉદાહરણ પૂરું પાડે છે. લાકડાના બેફામ વપરાશને અટકાવવા અને જંગલોના રક્ષણ માટે પ્લાસ્ટિકના પુનઃઉપયોગ દ્વારા મજબૂત ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચરનું નિર્માણ ભવિષ્યની મોટી જરૂરિયાત બની રહી છે. ન્યુ યોર્કનો આ ઐતિહાસિક પ્રયોગ સાબિત કરે છે કે જો યોગ્ય આયોજન અને ટેકનોલોજીનો ઉપયોગ કરવામાં આવે, તો કચરો પણ મૂલ્યવાન નિર્માણ સામગ્રી બની શકે છે. આ પ્રકારના હરિત પ્રયોગો વિશ્વભરના એન્જિનિયરો અને પર્યાવરણવિદો માટે આગામી પ્રોજેક્ટ્સની રૂપરેખા તૈયાર કરવા માટે પ્રેરણારૂપ સાબિત થઈ રહ્યા છે.
