હબલીના ૬૧ વર્ષીય નિવૃત્ત શિક્ષક શંકર કુલકર્ણીના રોજિંદા અનુભવથી સ્પષ્ટ થાય છે કે સામાન્ય બજાર ભાવમાં થતો વધારો રિટાયર્ડ વસ્તીને કેવી રીતે પ્રભાવિત કરે છે. દૂધ, દહીં, શાકભાજી, એલપીજી અને પેટ્રોલ-ડીઝલના વધતા ભાવને કારણે ઘરોનું બજેટ ગણતરી કરતા ઘણું વધી ગયું છે. સત્તાવાર રિટેલ ફુગાવો ભલે ૫.૫૪% આસપાસ દેખાતો હોય, પરંતુ રિટાયર્ડ પરિવારો માટે દૈનિક આવશ્યક ચીજવસ્તુઓનો વાસ્તવિક ફુગાવો લગભગ ૯% સુધી પહોંચી ગયો છે. આ વધારાનો બોજ એવા લોકો પર પડે છે જેઓ નિયમિત પગાર કે આવક વિના માત્ર ફિક્સ્ડ ડિપોઝિટ (FD) કે જમા મૂડી પર નિર્ભર છે અને દરેક વધારાનો રૂપિયો તેમની કમાણીમાંથી નહીં પરંતુ મૂડીમાંથી ચૂકવાય છે.
મોટાભાગના નિવૃત્ત નાગરિકો પોતાની સુરક્ષિત બચત ફિક્સ્ડ ડિપોઝિટમાં રાખે છે, પરંતુ ઊંચા ટેક્સ અને ૯% જેવા વ્યક્તિગત ફુગાવા સામે આ રોકાણનું વળતર વાર્ષિક નકારાત્મક સાબિત થઈ રહ્યું છે. જો રૂપિયાની ખરીદશક્તિ સતત ઘટતી જાય, તો એક કરોડ રૂપિયાનું ફંડ પણ આયોજિત સમય કરતાં વહેલું એટલે કે ૮૫ વર્ષની ઉંમરને બદલે ૭૪-૭૫ વર્ષની આસપાસ જ સમાપ્ત થઈ શકે છે. પારંપરિક રીતે માત્ર બેંક FD પર નિર્ભર રહેવું એ હવે સુરક્ષિત નથી, કારણ કે આનાથી મૂડીનું ધોવાણ થાય છે અને નિવૃત્તિના વર્ષોમાં આર્થિક કટોકટી સર્જાઈ શકે છે.
આ આર્થિક પડકારનો સામનો કરવા માટે રોકાણકારોએ માત્ર સરેરાશ આંકડાઓ પર આધાર રાખવાને બદલે પોતાના વાસ્તવિક ખર્ચ મુજબ ફુગાવાની ગણતરી કરવી અનિવાર્ય છે. માત્ર FD પર નિર્ભર રહેવાને બદલે ‘થ્રી બકેટ સ્ટ્રેટેજી’ અપનાવવી જોઈએ, જેમાં ટૂંકા ગાળાના ખર્ચ માટે સુરક્ષિત યોજનાઓ અને લાંબા ગાળાની વૃદ્ધિ માટે ઇક્વિટી કે ઇન્ડેક્સ ફંડ્સનો સમજદારીપૂર્વક સમાવેશ કરવો પડે. જો યોગ્ય સમયે રિટાયરમેન્ટ પોર્ટફોલિયોનું પુનર્ગઠન કરવામાં ન આવે, તો વૃદ્ધાવસ્થામાં નાણાકીય સુરક્ષા જોખમમાં મુકાઈ શકે છે, જેથી આ દિવાળીએ દરેક પરિવારે પોતાના ભવિષ્યનું નવેસરથી આર્થિક આયોજન કરવું જરૂરી છે.
