આજના આધુનિક યુગમાં બજારમાં દરરોજ અવનવી બનાવટ અને આકર્ષક રંગો ધરાવતી મોટરગાડીઓ ઉપલબ્ધ બની રહી છે. લાલ, વાદળી, કાળી કે સફેદ જેવા મનમોહક રંગોની ગાડીઓ રસ્તા પર દોડતી જોવા મળે છે, પરંતુ એક બાબત તમામમાં સમાન રહે છે અને તે છે તેના ટાયરનો કાળો રંગ. શું તમે ક્યારેય વિચાર્યું છે કે કાર ગમે તેટલી મોંઘી કે રંગબેરંગી હોય, છતાં તેના ટાયર કાળા જ કેમ રાખવામાં આવે છે? તેની પાછળ માત્ર કોઈ બાહ્ય દેખાવ નહીં પરંતુ એક સદી કરતાં પણ જૂનો વિજ્ઞાન અને ઈજનેરી ક્ષેત્રનો અદભુત ઈતિહાસ જોડાયેલો છે.
હકીકતમાં શરૂઆતના સમયમાં એટલે કે વર્ષ ૧૯૧૭ પહેલાં વાહનોના ટાયર કાળા રંગના નહોતા, પરંતુ દૂધિયા સફેદ રંગના હતા. કુદરતી રબરનો મૂળ રંગ સફેદ હોય છે અને પ્રાથમિક તબક્કે રબરને મજબૂતી આપવા માટે તેમાં ઝિંક ઓક્સાઈડનું મિશ્રણ કરવામાં આવતું હતું. જોકે, આ સફેદ ટાયરો ખૂબ જ નબળા સાબિત થતા હતા અને રસ્તાના ઘસારા સામે લાંબો સમય ટકી શકતા નહોતા. તે જમાનામાં એક ટાયર માંડ બે હજારથી પાંચ હજાર કિલોમીટર જેટલું અંતર કાપતાં જ ઘસાઈને નકામું થઈ જતું હતું.
આ ગંભીર સમસ્યાના કાયમી ઉકેલ માટે વર્ષ ૧૯૧૦માં રસાયણશાસ્ત્રી જ્યોર્જ ઓએન્સલેગરે એક ક્રાંતિકારી સંશોધન કર્યું હતું. તેમણે ટાયર બનાવતી વખતે કુદરતી રબરમાં 'કાર્બન બ્લેક' એટલે કે અત્યંત બારીક કાજળ ઉમેરવાનો સફળ પ્રયોગ કર્યો. રબરમાં કાર્બન બ્લેક ભળતાં જ ટાયરની મજબૂતી અને લચીલાપણામાં અકલ્પનીય સુધારો જોવા મળ્યો હતો. આ નાના બદલાવથી ટાયરનું આયુષ્ય સીધું દસ ગણું વધીને પચાસ હજાર કિલોમીટરથી પણ વધારે થઈ ગયું, જેણે વાહન વ્યવહાર ક્ષેત્રે નવી ક્રાંતિ સર્જી દીધી.
આ ઉપરાંત કાર્બન બ્લેક વાહનના ટાયરને સૂર્યના નુકસાનકારક પારજાંબલી કિરણોથી સુરક્ષા કવચ પૂરું પાડે છે. તે રબરને ગરમીના સંપર્કમાં આવીને કડક થતાં કે તેમાં તિરાડો પડતાં અટકાવે છે. સાથે જ તે વાહનની ગતિ, ભારે વજન સહન કરવાની તાકાત અને માર્ગ પર ઉત્તમ પકડ જાળવવામાં નિર્ણાયક ભૂમિકા ભજવે છે. આ જ વૈજ્ઞાનિક કારણોસર આજ દિન સુધી તમામ વાહનોના ટાયર માત્ર કાળા રંગના જ બનાવવામાં આવે છે.
