ચાલુ વર્ષે સંતોષકારક વરસાદના અભાવ અને સિંચાઈ સુવિધાઓની અછતને કારણે સુરેન્દ્રનગર સહિત સૌરાષ્ટ્ર અને કચ્છના અગિયાર જિલ્લાઓમાં ગંભીર જળસંકટના ઘાટા વાદળો ઘેરાયા છે. પ્રાદેશિક સ્તરે જળાશયો, તળાવો, ચેકડેમો અને નર્મદા કેનાલોમાં પાણીનું સ્તર ઝડપથી નીચે જઈ રહ્યું છે, જેના કારણે ગ્રામીણ વિસ્તારો અને શહેરોમાં ચિંતાનું વાતાવરણ પ્રસર્યું છે. ખાસ કરીને સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં સરેરાશ વરસાદમાં વીસ ટકા જેટલી ઘટ નોંધાઈ છે અને છેલ્લા એક મહિનાથી મુખ્ય પાણી વિતરણ યોજના બંધ હોવાથી વઢવાણ, મુળી, થાનગઢ, સાયલા, ચોટીલા અને ધ્રાંગધ્રા તાલુકાનાં અસંખ્ય ગામોમાં પીવાના પાણીની પોકાર ઉઠી છે. સિંચાઈ વિભાગના અહેવાલ મુજબ ધોળીધજા ડેમમાં હાલ માત્ર પંદર ફૂટ પાણી જ બચ્યું છે, જેના પર ત્રણ લાખથી વધુ લોકોની નગરપાલિકાની પાણીની જરૂરિયાત આધારિત છે. પાણીના આ મર્યાદિત જથ્થાને કારણે આગામી દિવસોમાં હાલાકી વધુ ભયાનક સ્વરૂપ ધારણ કરે તેવી પૂરી શક્યતા છે.
વરસાદની ઘટ અને ડેમમાં ઘટી રહેલા જળસ્તરને લીધે પાણી વિતરણ વ્યવસ્થા પૂરેપૂરી ખોરવાઈ ગઈ છે. આ યોજના દ્વારા દેવભૂમિ દ્વારકા, જામનગર, કચ્છ, બોટાદ, ભાવનગર અને રાજકોટ સહિતના વિસ્તારોમાં પહોંચાડવામાં આવતું પાણી બંધ થઈ જવાથી ગ્રામીણ જનજીવન અસ્તવ્યસ્ત બન્યું છે. મુળી તાલુકાના સાડલા ગામના ખેડૂતોના જણાવ્યા અનુસાર આસપાસના તમામ જળાશયો સાવ તળિયાઝાટક થઈ ગયા છે. એક મહિનાથી યોજના બંધ હોવાના કારણે માત્ર માનવજાત માટે જ નહીં, પરંતુ મૂંગા પશુઓ માટે પીવાના પાણી અને જીવી જવાના આધાર સમાન ઘાસચારાની પણ ભારે કાળઝાળ અછત ઊભી થઈ છે. પરિસ્થિતિ એટલી હદે વણસી ચૂકી છે કે પશુપાલકો અને માલધારીઓએ પોતાના મૂલ્યવાન પશુધનને બચાવવા માટે પરિવાર સાથે અન્ય સુરક્ષિત સ્થળો તરફ હિજરત કરવાની ફરજ પડી રહી છે.
આ અતિ ગંભીર જળસંકટને નિવારવા માટે ખેડૂતો અને સ્થાનિક ગ્રામજનોએ સરકાર સમક્ષ ઉગ્ર રજૂઆતો કરી છે કે બંધ પડેલી પાણીની લાઈનો તાત્કાલિક ધોરણે ફરીથી ધમધમતી કરવામાં આવે. જો નર્મદાનું શુદ્ધ પાણી ગ્રામ્ય વિસ્તારોના ખાલીખમ તળાવો અને ચેકડેમોમાં સમયસર ભરવામાં આવે, તો આગામી આઠ મહિના સુધી પીવાના પાણી અને પશુધનના જળસંસાધનોની સમસ્યામાંથી મોટી રાહત મળી શકે છે. આ સાથે જ અછતગ્રસ્ત વિસ્તારોમાં તાત્કાલિક ધોરણે પશુઓ માટે રાહત છાવણીઓ ઊભી કરવામાં આવે અને પૂરતા પ્રમાણમાં ઘાસચારો પૂરો પાડવામાં આવે તેવી પ્રબળ લોકમાગ ઉઠી છે. વરસાદની ઘટ, જળસ્તરમાં ઘટાડો અને પુરવઠો બંધ રહેવાના સંયુક્ત કાર્યોથી ગ્રામીણ અર્થતંત્રના કરોડરજ્જુ સમાન ખેતી અને પશુપાલન સાથે સંકળાયેલા પરિવારોની મુશ્કેલીઓ દિવસેને દિવસે ચિંતાજનક રીતે વધી રહી છે.
