વૈશ્વિક સ્તરે બદલાતા જનસંખ્યાકીય સમીકરણો વચ્ચે વયસ્કોની વધતી વસ્તીને હવે આર્થિક બોજને બદલે એક શક્તિશાળી આર્થિક અવસર તરીકે જોવામાં આવી રહી છે. જેમ જેમ લોકોનું આયુષ્ય વધી રહ્યું છે અને તેઓ લાંબા સમય સુધી કાર્યરત રહેવા સક્ષમ બની રહ્યા છે, ત્યારે સરકારો અને વ્યવસાયિક જગતે દીર્ઘાયુષ્યને આર્થિક વિકાસમાં પરિવર્તિત કરવાની દિશામાં ગંભીરતાથી વિચારવું પડશે. જો વયસ્થ નાગરિકોને સક્ષમ બનાવતી નીતિઓ ઘડવામાં આવે તો તે સમગ્ર દેશના આર્થિક વિકાસને નવી ગતિ પૂરી પાડી શકે છે.
આ દિશામાં આગળ વધવા માટે સુલભ માળખાકીય સુવિધાઓનું નિર્માણ, સમયાનુકૂળ કૌશલ્યવર્ધન અર્થાત પુનઃ પ્રશિક્ષણ અને લવચીક રોજગારીની તકો ઊભી કરવી અત્યંત અનિવર્તમાન છે. આ પ્રકારના પ્રયાસોથી વયસ્થ નાગરિકો માત્ર આર્થિક રીતે સક્રિય રહે છે એટલું જ નહીં, પરંતુ તેઓ ઉત્પાદકતા અને સાહસિકતા ક્ષેત્રે પણ નવું યોગદાન આપે છે. નિષ્ણાતો દ્વારા જેને 'સિલ્વર મલ્ટિપ્લાયર' તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, તે સિદ્ધાંત સ્પષ્ટ કરે છે કે વયસ્થ વર્ગને સામાજિક અને આર્થિક પ્રવાહમાં સક્રિયપણે જોડી રાખવાથી કુલ ઉત્પાદનમાં મોટો વધારો થઈ શકે છે.
આર્થિક સક્રિયતા વધવાની સાથેસાથે તેના દૂરગામી સકારાત્મક પ્રભાવો જાહેર આરોગ્ય પર પણ પડે છે. જ્યારે વયસ્થ નાગરિકો કામકાજ અને સામાજિક ગતિવિધિઓમાં જોડાયેલા રહે છે, ત્યારે તેમનું માનસિક અને શારીરિક સ્વાસ્થ્ય ઉત્તમ રહે છે, જેના પરિણામે સરકારના સ્વાસ્થ્ય પાછળના ખર્ચમાં નોંધપાત્ર ઘટાડો થાય છે. આ અભિગમથી જાહેર ભંડોળ પરનું દબાણ ઘટે છે અને બચેલા સંસાધનોનો ઉપયોગ અન્ય વિકાસ કાર્યોમાં થઈ શકે છે. આમ, દીર્ઘાયુષ્યને એક આર્થિક લાભમાં બદલીને દેશો લાંબા ગાળાની આર્થિક સ્થિરતા અને સમૃદ્ધિ હાંસલ કરી શકે છે.
