સમાજમાં હંમેશાં એવો વિષય ચર્ચામાં રહે છે કે જે પ્રથા મહિલાઓને સીમિત રાખતી હોય, તે જ પ્રથાનું કેટલીક મહિલાઓ સમર્થન કેમ કરતી હોય છે. તાજેતરમાં સોશિયલ મીડિયા પર એક સંગઠન દ્વારા પિતૃસત્તાના સમર્થનમાં કાઢવામાં આવેલી કૂચ ખૂબ વાયરલ થઈ હતી, જેમાં મહિલાઓએ પણ ભાગ લીધો હતો. આ કૂચમાં સામેલ મહિલાઓનું માનવું હતું કે સમાનતાના નામે સ્વતંત્રતાનો દુરુપયોગ થઈ રહ્યો છે અને પરંપરાગત વ્યવસ્થાને હંમેશાં ખરાબ ગણવી યોગ્ય નથી. મનોવિજ્ઞાનીઓના મતે, આ બાબત પાછળ પરિવાર અને સમાજમાં બાળપણથી મળેલા સંસ્કારો અને સામાન્ય બનાવાયેલી સામાજિક ભૂમિકાઓ જવાબદાર હોય છે. જ્યારે કોઈ વ્યક્તિ વર્ષો સુધી સામાજિક નિયમો સાથે તાલમેલ બેસાડીને જીવન વિતાવે છે, ત્યારે તે નિયમો તેને પ્રતિબંધો લાગવાને બદલે જીવનના મૂલ્યો બની જાય છે.
ઘણી વખત મહિલાઓ પોતાના જીવનમાં કરેલા ત્યાગને યોગ્ય સાબિત કરવા માટે પણ પરંપરાગત નિયમોને વળગી રહે છે. જો તેઓ સ્વીકારી લે કે તેમનો ત્યાગ અયોગ્ય હતો, તો તેમને માનસિક વેદના કે અસંતોષ થઈ શકે છે. આ ઉપરાંત, પિતૃસત્તાક વ્યવસ્થામાં મહિલાઓને સીમિત અધિકારો મળતા હોવા છતાં, ઘરની અન્ય યુવતીઓ કે વહુઓ પર નિયંત્રણ રાખવા દ્વારા એક પ્રકારની સત્તા કે સુરક્ષાની ભાવના પ્રાપ્ત થાય છે. આ માનસિક સ્થિતિ તેમને પરિવારમાં વિશેષ દરજ્જો અપાવે છે, જેના કારણે તેઓ આ વ્યવસ્થાને છોડવા તૈયાર થતી નથી. જોકે, આ મુદ્દે સમાજમાં ભિન્ન વિચારો પણ જોવા મળે છે, જ્યાં શિક્ષિત પેઢી અને જાગૃત મહિલાઓ આ માનસિકતા સામે અવાજ ઉઠાવી રહી છે.
આ સમગ્ર ચર્ચામાં મુખ્ય પ્રશ્ન એ નથી કે મહિલાઓ પોતાની જ દુશ્મન છે કે નહીં, પરંતુ તે વાત છે કે શું આપણી સામાજિક વ્યવસ્થા મહિલાઓને ત્યાગ અને અનુસાસન સિવાય જીવન જીવવાની પૂરતી સ્વતંત્રતા અને સુરક્ષા આપે છે. પરંપરાઓનું પાલન કરવું કે ન કરવું તે વ્યક્તિગત પસંદગી હોઈ શકે છે, પરંતુ તેના આધારે અન્યના અધિકારોને સીમિત કરવા યોગ્ય નથી. જ્યારે સમાજમાં દરેક વ્યક્તિને લિંગ ભેદભાવ વિના સમાન સન્માન અને ન્યાય મળશે, ત્યારે જ સાચી સમાનતા અને સ્વતંત્રતાનો અર્થ સાર્થક થશે.
