વિશ્વના સૌથી ગતિશીલ ખંડ ગણાતા એશિયામાં આર્થિક વિકાસ દર જોરદાર દેખાઈ રહ્યો છે, પરંતુ આ ભ્રામક આંકડાઓ પાછળ યુવાનો માટે રોજગારીની મોટી કટોકટી ઊભી થઈ રહી છે. તાજેતરના વૈશ્વિક આર્થિક અહેવાલો મુજબ, એશિયાઈ દેશોનો એકંદર વિકાસ દર સંતોષકારક છે, જે સપાટી પર અર્થતંત્રની મજબૂતી દર્શાવે છે. જો કે, આ સમૃદ્ધિ સામાન્ય નાગરિકો અને ખાસ કરીને નવયુવાનો સુધી પૂરતા પ્રમાણમાં પહોંચી રહી નથી. ઉદ્યોગો અને ઉત્પાદનમાં વૃદ્ધિ થવા છતાં કામધંધાની નવી તકોનું સમાન સર્જન થતું નથી, જેના કારણે બેરોજગારીનો વ્યાપ ચિંતાજનક રીતે વધી રહ્યો છે.
આ ગંભીર સમસ્યા પાછળ ટેકનોલોજીનો વધતો પ્રભાવ અને ઓટોમેશન પણ મુખ્ય કારણોમાં સામેલ છે. મોટાભાગની કંપનીઓ માનવ શ્રમની જગ્યાએ સ્વયંચાલિત પદ્ધતિઓ અને એઆઈ ઉપયોગ વધારી રહી છે, જેનાથી કૌશલ્ય વગરના કામદારો સામે રોજગારીનું મોટું જોખમ પેદા થયું છે. બીજી તરફ, શિક્ષણ પ્રણાલી અને બજારની વાસ્તવિક માંગ વચ્ચે મોટો તફાવત જોવા મળી રહ્યો છે. યુવાનો ડિગ્રીઓ મેળવી રહ્યા છે પરંતુ આધુનિક ઉદ્યોગોને અનુકૂળ વ્યવસાયિક તાલીમનો અભાવ હોવાના કારણે તેઓ નોકરી મેળવવા માટે અસમર્થ સાબિત થઈ રહ્યા છે. પરિણામે, ઉચ્ચ લાયકાત ધરાવતા યુવાનો પણ સામાન્ય કામો માટે સંઘર્ષ કરવા મજબૂર બન્યા છે.
આ સ્થિતિ લાંબા ગાળે સામાજિક અશાંતિ અને આર્થિક અસમાનતાને વધુ ઘેરી બનાવી શકે છે. જો સરકારો અને ઉદ્યોગ જગતે સમયસર નક્કર પગલાં નહીં લીધાં, તો આર્થિક પ્રગતિના દાવાઓ ખોખલા સાબિત થશે. નીતિઘડવૈયાઓએ રોજગારલક્ષી નીતિઓ પર પુનર્વિચાર કરવો પડશે અને શ્રમ-સઘન ઉદ્યોગોને પ્રોત્સાહન આપવું અનિવાર્ય બન્યું છે. યુવા વર્ગને સશક્ત બનાવવા માટે કૌશલ્ય વિકાસના કાર્યક્રમોને વેગ આપવો પડશે, જેથી એશિયાની આર્થિક મજબૂતી માત્ર આંકડાકીય ન રહેતા દરેક નાગરિકના જીવનમાં સકારાત્મક પરિવર્તન લાવી શકે.
