ભારતીય ક્રિકેટ ટીમમાં છેલ્લા એક વર્ષથી પણ વધુ સમયથી આઠમા ક્રમે બેટિંગ કરી શકે તેવા બોલરને શોધવાની ઘેલછા વ્યાપક ચર્ચાનો વિષય બની છે. આધુનિક ક્રિકેટમાં લાંબી બેટિંગ લાઇન-અપ રાખવાની રણનીતિને કારણે ટીમ મેનેજમેન્ટ ઘણીવાર નિષ્ણાત બોલરોને બદલે થોડીઘણી બેટિંગ કરી જાણતા ખેલાડીઓ પર વધુ ભરોસો મૂકી રહ્યું છે. આ સમગ્ર આંતરિક મનોમંથનમાં ભારતનો મુખ્ય કાંડાનો સ્પિનર કુલદીપ યાદવ સૌથી વધુ ભોગ બની રહ્યો છે. ઉત્કૃષ્ટ ફોર્મ અને નિયમિતપણે વિકેટ લેવાની અદ્ભુત ક્ષમતા હોવા છતાં, માત્ર નીચલા ક્રમે આક્રમક બેટિંગ ન કરી શકવાના વાંકે તેને વારંવાર મહત્વની મેચોમાં પ્લેઇંગ ઇલેવનમાંથી બહાર બેસવું પડે છે.
ટીમમાં યોગ્ય સંતુલન હાંસલ કરવા માટે પસંદગીકારો અને સંચાલકોએ નીતીશ કુમાર રેડ્ડી અને નમન ધીર જેવા યુવા ખેલાડીઓ સાથે પ્રયોગો કર્યા છે. જોકે, આ નવી પ્રતિભાઓની ક્ષમતાનો હજુ સુધી સંપૂર્ણ ઉપયોગ થઈ શક્યો નથી અને ટીમ હજુ પણ સ્થિર સમાધાન શોધી શકી નથી. એક પરિપક્વ અને ભરોસાપાત્ર ઓલરાઉન્ડરના અભાવે ભારતીય ટીમ બેટિંગની ઊંડાઈ અને ધારદાર બોલિંગ વચ્ચે યોગ્ય સંતુલન સાધવા માટે સંઘર્ષ કરી રહી છે. આ પરિસ્થિતિને કારણે નીચલા ક્રમે મજબૂતી લાવવાના ચક્કરમાં મુખ્ય બોલિંગ એકમ સાથે અવારનવાર સમાધાન કરવું પડે છે.
ક્રિકેટ વિશ્લેષકોનું સ્પષ્ટ માનવું છે કે કોઈપણ ફોર્મેટમાં મેચ જીતવા માટે વિરોધી ટીમના તમામ ખેલાડીઓને આઉટ કરવા સૌથી અનિવાર્ય બાબત છે. કુલદીપ યાદવ જેવા અસલ મેચ વિનર બોલરને માત્ર આઠમા ક્રમે ૨૦ થી ૩૦ રનની અપેક્ષાએ બહાર રાખવો એ ભારતીય આક્રમણની ક્ષમતા ઘટાડે છે. જ્યાં સુધી ભારત બેટિંગ વધારવાના અતિશય મોહમાંથી બહાર નહીં આવે અને શુદ્ધ બોલિંગ પ્રતિભાને પ્રાથમિકતા નહીં આપે, ત્યાં સુધી ટીમના સંતુલનનો આ કાયમી કોયડો વણઉકેલાયેલો જ રહેશે.
