દેશની સર્વોચ્ચ અદાલતે ધર્માંતરણ બાદ જાતિ આધારિત અનામતના લાભો મેળવવા અંગે એક અત્યંત મહત્વપૂર્ણ અને સીમાચિહ્નરૂપ ચુકાદો આપ્યો છે. ન્યાયાલયે પોતાના આદેશમાં સ્પષ્ટપણે જણાવ્યું છે કે જો કોઈ વ્યક્તિ પોતાનો મૂળ ધર્મ છોડીને અન્ય ધર્મ અંગીકાર કરે છે, તો તે પોતાની પૂર્વ સામાજિક ઓળખના આધારે અનુસૂચિત જાતિ માટે નિર્ધારિત કરવામાં આવેલા અનામતના વિશેષાધિકારોનો દાવો કરી શકે નહીં. અદાલતના આ નિર્ણયથી લાંબા સમયથી ચાલી રહેલા બંધારણીય અને કાયદાકીય વિવાદ પર હવે પૂર્ણવિરામ મુકાઈ ગયું છે. ન્યાયમૂર્તિઓની ખંડપીઠે ભારપૂર્વક નોંધ્યું હતું કે અનામતની જોગવાઈ ચોક્કસ સામાજિક માળખામાં રહેલા પછાતપણાને દૂર કરવા માટે કરવામાં આવી છે, નહીં કે ધર્માંતરણ પછી પણ તેનો લાભ ચાલુ રાખવા માટે.
સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયે વધુમાં વિશ્લેષણ કરતા સ્પષ્ટ કર્યું હતું કે હિન્દુ સમાજ વ્યવસ્થામાં અનુસૂચિત જાતિની ઓળખ અને તેની સાથે જોડાયેલી ઐતિહાસિક સામાજિક અસમાનતાને ધ્યાનમાં રાખીને બંધારણીય રક્ષણ પૂરું પાડવામાં આવ્યું છે. જ્યારે કોઈ નાગરિક સ્વેચ્છાએ અન્ય એવા ધર્મનો સ્વીકાર કરે છે જ્યાં જાતિવાદ કે વર્ણવ્યવસ્થાને સ્થાન નથી, ત્યારે તે વ્યક્તિ મૂળ ધર્મની સામાજિક વંચિતતામાંથી આપોઆપ મુક્ત થઈ જાય છે. આથી, નવો ધર્મ અપનાવ્યા પછી પણ જૂની જાતિના પ્રમાણપત્રના આધારે સરકારી નોકરીઓ કે શૈક્ષણિક સંસ્થાઓમાં અનામતનો લાભ માંગવો તે બંધારણના મૂળભૂત સિદ્ધાંતોની વિરુદ્ધ છે. માત્ર અનામતના લાભો મેળવવાના હેતુથી જૂની જાતિની ઓળખ જાળવી રાખવી તે કાયદાકીય રીતે સ્વીકાર્ય નથી અને તે બંધારણ સાથે છેતરપિંડી સમાન ગણાશે તેવું અદાલતે પોતાના ચુકાદામાં અંતિમ તારણ આપ્યું છે.
