વર્તમાન સમયમાં વધતી જતી મોંઘવારી વચ્ચે અલગ-અલગ શહેરોમાં રહેવાનો ખર્ચ જમીન-આસમાન જેટલો અલગ હોય છે. તાજેતરમાં ત્રણ અલગ-અલગ વ્યક્તિઓએ દિલ્હી, સિંગાપોર અને બેંગલુરુ જેવા મહાનગરોમાં પોતાના માસિક ખર્ચની વિગતો રજૂ કરીને એક રસપ્રદ ચર્ચા છેડી છે. આ સરખામણી દર્શાવે છે કે નાણાંનું મૂલ્ય ભૌગોલિક સ્થાન બદલાતા કેવી રીતે નાટકીય રીતે બદલાઈ જાય છે અને સમાન રકમ એક શહેરમાં રાજાશાહી સુવિધાઓ આપી શકે છે, જ્યારે બીજા શહેરમાં તે માત્ર પાયાની જરૂરિયાતો પૂરી કરવામાં જ ખર્ચાઈ જાય છે.
એક વ્યક્તિએ કરેલા વિશ્લેષણ મુજબ, ભારતના પાટનગર દિલ્હીમાં દર મહિને આઠ લાખ રૂપિયાનું બજેટ અત્યંત આલીશાન અને વૈભવી જીવનશૈલી પૂરી પાડે છે. આ રકમમાં પ્રીમિયમ વિસ્તારમાં મોટો બંગલો કે ફ્લેટ, વૈભવી ગાડીઓ, ઘરકામ માટે નોકરોનો કાફલો, ઉત્તમ કક્ષાનું ભોજન અને બાળકોનું મોંઘુ શિક્ષણ સરળતાથી મળી રહે છે. આનાથી વિપરીત, સિંગાપોરમાં રહેતા એક નાગરિકે જણાવ્યું કે ત્યાં આઠ લાખ રૂપિયા જેવી મોટી રકમ પણ સામાન્ય માસિક ખર્ચાઓમાં માંડ માંડ પૂરી થાય છે, કારણ કે ત્યાં મકાનનું ભાડું, તબીબી સેવાઓ અને પરિવહન અત્યંત મોંઘા છે.
બીજી તરફ, બેંગલુરુના જાણીતા ઈન્દિરાનગર વિસ્તારમાં રહેતા એક યુવાને પોતાના માસિક ખર્ચનો અંદાજ અંદાજે અઠોતેર હજાર પાંચસો રૂપિયા દર્શાવ્યો હતો. ભારતના આઈટી હબ ગણાતા શહેરમાં આ બજેટમાં મકાન ભાડું, કરિયાણું, રોજિંદી મુસાફરી અને સપ્તાહના અંતે સામાન્ય મનોરંજન જેવી તમામ બાબતો સુચારુ રીતે સચવાઈ જાય છે. આ સરખામણી સ્પષ્ટ કરે છે કે દેશના મુખ્ય મેટ્રો શહેરોમાં યુવા વ્યાવસાયિકો કેવી રીતે વ્યવહારુ અને મર્યાદિત ખર્ચમાં પોતાનું જીવનધોરણ જાળવી રાખે છે.
સમગ્ર અહેવાલ પરથી એ સ્પષ્ટ થાય છે કે વ્યક્તિ માત્ર કેટલી કમાણી કરે છે તે મહત્વનું નથી, પરંતુ તે કયા શહેરમાં રહે છે તેના પર તેની જીવનશૈલીનો આધાર રહે છે. વિશ્વના વિકસિત અને મોંઘા દેશોમાં જે રકમ સામાન્ય ગણાય છે, તે જ રકમ ભારતમાં સંપૂર્ણ શાહી ઠાઠમાઠ આપી શકે છે. કારકિર્દી અને નાણાકીય આયોજન કરતી વખતે સ્થાનિક જીવનનિર્વાહ ખર્ચનું યોગ્ય મૂલ્યાંકન કરવું અનિવાર્ય બની ગયું છે.
