દીકરીના પિતૃક સંપત્તિમાં વારસાના અધિકારો અત્યંત પવિત્ર અને કાયદેસરના છે, જેને માત્ર સમય મર્યાદાના તર્ક કે વિલંબના આધારે નકારી શકાય નહીં. જમ્મુ-કાશ્મીર અને લદ્દાખની સંયુક્ત ઉચ્ચ ન્યાયાલય દ્વારા એક મહત્વપૂર્ણ ચુકાદામાં સ્પષ્ટ કરવામાં આવ્યું છે કે પિતાની મિલકતમાં દીકરીના હક્ક અને હિસ્સાને પડકારવા માટે સમય મર્યાદાનો નિયમ આડે આવી શકે નહીં. ન્યાયાલયના આ દીર્ઘદ્રષ્ટિવાળા નિર્ણયથી પારિવારિક સંપત્તિના વિવાદોમાં કાયદાકીય લડાઈ લડતી દીકરીઓને ખૂબ જ મોટો ન્યાયિક સહારો મળી રહેશે અને લિંગ ભેદભાવ વિના સમાન અધિકારો સુનિશ્ચિત થશે.
આ કાયદાકીય લડાઈનો ઇતિહાસ વર્ષ ૧૯૮૨ સુધી પાછળ જાય છે. ચોદમી સપ્ટેમ્બર ૧૯૮૨ના રોજ, દિવંગત સોનુની પુત્રી તેમુએ એક દીવાની દાવો દાખલ કર્યો હતો. જેમાં તેણે તેના પિતા દ્વારા છોડવામાં આવેલી કુલ અઠાવન કનાલ અને અગિયાર મરલા જમીનમાં અડધા હિસ્સાની માંગણી કરી હતી. તેમુએ ૧૫ ઓક્ટોબર ૧૯૬૬ના રોજ નોંધાયેલા મ્યુટેશન ક્રમાંક ૪૩ને સખત પડકાર્યો હતો, જે તે સમયે માત્ર એક જ વ્યક્તિ શિબ દેવીના પક્ષમાં એકાધિકાર તરીકે દાખલ કરવામાં આવ્યો હતો. પુત્રીએ પોતાની માલિકીના વારસાગત અધિકારોની જાહેરાત સાથે જમીનનો પ્રત્યક્ષ કબજો મેળવવા માટે પણ કાયદેસરની દાદ માગી હતી.
આ કેસની સુનાવણી દરમિયાન નીચલી અદાલતોથી લઈને વિવિધ તબક્કાઓ પર મર્યાદાના કાયદાને લઈને અનેક તર્ક-વિતર્ક થયા હતા, પરંતુ ઉચ્ચ ન્યાયાલયે તમામ દલીલોને ફગાવી દીધી હતી. અદાલતે ભારપૂર્વક જણાવ્યું કે વારસાનો હક્ક એ કોઈ સામાન્ય દાવા જેવો નથી, પરંતુ તે નૈસર્ગિક અને બંધારણીય અધિકાર છે. જો કોઈ વારસદારને તેના હકથી વંચિત રાખવામાં આવ્યો હોય, તો સમય વીતી ગયાના માત્રાથી તેના વારસાનો મૂળ અધિકાર નાશ પામતો નથી. ન્યાયાલયના આ ઐતિહાસિક નિર્ણયથી દેશભરની દીકરીઓમાં ન્યાય પ્રણાલી પ્રત્યેનો વિશ્વાસ વધુ દ્રઢ બન્યો છે અને દીકરીઓના અધિકારો સુરક્ષિત થયા છે.
