બચત અને રોકાણના ક્ષેત્રમાં વિવિધ માધ્યમો દ્વારા નાણાંનું રોકાણ કરવા માટે અનેક વિકલ્પો ઉપલબ્ધ છે. ખાસ કરીને પોર્ટફોલિયો મેનેજમેન્ટ સેવાઓ એટલે કે પીએમએસમાં રોકાણ કરતી વખતે રોકાણકારો ઘણીવાર મૂંઝવણમાં મુકાતા હોય છે કે વ્યવસ્થિત રોકાણ યોજના એટલે કે એસઆઈપી પસંદ કરવી કે પછી વ્યવસ્થિત ટ્રાન્સફર યોજના એટલે કે એસટીપી અપનાવવી. આ બંને પદ્ધતિઓના પોતાના વિશેષ ફાયદા, ખર્ચ અને જોખમો રહેલા છે, જેને સમજવા ખૂબ જ આવશ્યક છે જેથી નાણાકીય લક્ષ્યો સુરક્ષિત રીતે સિદ્ધ કરી શકાય.
વ્યવસ્થિત રોકાણ યોજના દ્વારા રોકાણકાર દર મહિને કે ચોક્કસ સમયાંતરે નિશ્ચિત રકમ સીધી ફંડમાં રોકાણ કરે છે. આ પદ્ધતિ ખાસ કરીને એવા લોકો માટે ઉત્તમ સાબિત થાય છે જેઓ નિયમિત આવક ધરાવે છે અને લાંબા ગાળા માટે ધીમે ધીમે મૂડીનું સર્જન કરવા માંગે છે. આમાં બજારના ઘટાડાનો લાભ મળે છે કારણ કે સરેરાશ ખરીદ કિંમત નીચી આવે છે. બીજી બાજુ, વ્યવસ્થિત ટ્રાન્સફર યોજનામાં રોકાણકાર એકસાથે મોટી રકમ સલામત સાધનમાં મૂકે છે અને ત્યાંથી નિયમિતપણે થોડા નાણાં ઇક્વિટી અથવા અન્ય પીએમએસ ફંડમાં તબદીલ કરે છે. આ પદ્ધતિ ત્યારે વધુ ફળદાયી બને છે જ્યારે બજાર તેની સર્વોચ્ચ સપાટીએ હોય અને એકસાથે રોકાણ કરવાનું જોખમ ટાળવું હોય.
આ બંને માધ્યમોના ખર્ચ અને જોખમોનું વિશ્લેષણ કરીએ તો પીએમએસનું સંચાલન ફી માળખું મ્યુચ્યુઅલ ફંડ કરતા અલગ અને થોડું મોંઘું હોઈ શકે છે. એસટીપીમાં ફંડ ટ્રાન્સફર કરતી વખતે લાગતો એક્ઝિટ લોડ અને કરવેરાની અસરોને પણ ધ્યાનમાં રાખવી પડે છે. જોખમની દૃષ્ટિએ, એસઆઈપી બજારની અસ્થિરતા સામે રક્ષણ આપે છે, જ્યારે એસટીપી અસ્થિર બજારમાં એકસાથેના મોટા નુકસાનમાંથી બચાવે છે. નિષ્ણાતો હંમેશા સલાહ આપે છે કે કોઈપણ રોકાણ નિર્ણય લેતા પહેલા વ્યક્તિગત જોખમ લેવાની ક્ષમતા અને નાણાકીય સલાહકારની મદદ લેવી અનિવાર્ય છે.
